Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 3 października 1988 r., sygn. akt II SA 165/88

Tezy

1. Jeżeli strona żąda wznowienia postępowania z tej przyczyny, że bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu /art. 145 par. 1 pkt 4 Kpa/, to organem właściwym do rozstrzygnięcia o tym żądaniu /w myśl art. 150 par. 2 Kpa/ jest organ wyższego stopnia tylko wówczas, gdy było to wynikiem zamierzonego działania organu prowadzącego poprzednie postępowanie w celu uniemożliwienia tej stronie wzięcia udziału w tym postępowaniu.

2. W przypadku gdy strona wnosi o udzielenie jej terminu dla ustosunkowania się do treści przeprowadzonego w sprawie dowodu z opinii biegłego, a nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 10 par. 2 Kpa, to organ prowadzący postępowanie obowiązany jest udzielić jej terminu odpowiedniego dla tego celu, zaś wydanie decyzji powinno nastąpić dopiero po upływie tego terminu.

3. Niezależnie od ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - niezłożenie przez wnioskodawcę decyzji o dopuszczalności zmiany sposobu wykorzystania gruntu - wydanej przez właściwy organ na podstawie art. 44 ustawy z dnia 12 lipca 1984 r. o planowaniu przestrzennym /Dz.U. nr 35 poz. 185/, jeżeli zamierzone wykonywanie rzemiosła, nie wymagające dokonywania inwestycji budowlanych, wpływa na sposób zagospodarowania lub wykorzystania gruntu, uprawnia organ administracji państwowej, orzekający w przedmiocie zezwolenia na wykonywanie rzemiosła, do odmowy jego wydania na podstawie art. 6 pkt 2 ustawy z dnia 8 czerwca 1972 r. o wykonywaniu i organizacji rzemiosła /Dz.U. 1983 nr 7 poz. 40/.