Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 10 sierpnia 1995 r., sygn. akt II SA 1857/95

Tezy

Orzeczenie dyscyplinarne o wydaleniu z pracy jest zdarzeniem prawnym, powodującym ustanie stosunku pracy z mocy prawa /znowelizowany art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych - Dz.U. nr 31 poz. 214 ze zm./.

Zbędne jest więc jego "wykonanie" przez pracodawcę, w formie decyzji o rozwiązaniu stosunku pracy.

Jeśli więc stosunek pracy rozwiązuje się z mocy prawa w razie prawomocnego orzeczenia o wydaleniu z pracy, to już to orzeczenie kształtuje sytuację prawną pracownika w sferze zatrudnienia, czyniąc bezprzedmiotowe jakiekolwiek inne prawne działania, podejmowane w tej materii.

Decyzja urzędu stwierdzająca ustanie stosunku pracy na skutek prawomocnego orzeczenia dyscyplinarnego nie jest zatem w obecnym stanie prawnym decyzją administracyjną, ponieważ o niczym nie rozstrzyga.

Nie może być zatem zaskarżana do sądu administracyjnego.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.