Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 1 marca 1985 r., sygn. akt II SA 1899/84

Tezy

Wznoszenie obiektów budowlanych w pobliżu morza, jezior i innych zbiorników wodnych, rzek i kanałów, krajobrazowych punktów widokowych lub na terenach o szczególnych walorach krajobrazowych uniemożliwiających do nich dostęp albo utrudniających lub uniemożliwiających zwierzętom dziko żyjącym dostęp do wód - powoduje skutki określone w art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 24 października 1974 r - Prawo budowlane /Dz.U. nr 38 poz. 229/, uzasadniające wydanie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.

Zasady zagospodarowania terenów przyległych do jezior i innych zbiorników wodnych o szczególnym znaczeniu dla turystyki /zarządzenie nr 94 Przewodniczącego Głównego Komitetu Kultury Fizycznej i Turystyki z dnia 31 grudnia 1969 r. - Dz.Urz. GKKFiT nr 12 poz. 36/ ustalają, że nie należy dopuszczać do zabudowy pasa przyległego do wód o szerokości 100 m. Biorąc pod uwagę ogólnospołeczne potrzeby, z których wyniknęło ustalenie tej odległości - przyjąć należy w drodze analogii, że sformułowanie "w pobliżu" rozumieć należy conajmniej w odległości do 100 m.