Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 19 stycznia 1984 r., sygn. akt II SA 1913/83

Tezy

1. Opłata na rzecz Funduszu Ochrony Gruntów Rolnych wymierzana jest na podstawie art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych /Dz.U. nr 11 poz. 79/ za sam fakt pozostawienia na gruntach rolnych odłogów i to bez względu na to czy odłogi te są, czy też nie są w jakikolwiek sposób dalej wykorzystywane.

2. Art. 23 ust. 1 pkt 1 tejże ustawy nakłada na rolników dalej idące obowiązki zobowiązujące ich do rolniczego wykorzystania każdych użytków rolnych, w tym także do rolniczego wykorzystania /np. do hodowli, pozostawionych na gruntach rolnych odłogów, w ogóle nie wykorzystywanej łąki, pastwiska, itp./. W wypadku niewykonania tego obowiązku wynikającego wprost z ustawy, naczelnik gminy stosuje środki surowsze, a mianowicie stosuje przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /vide art. 40 ust. 1 cyt. ustawy/.