Uzasadnienie
T. R. została zarejestrowana się w Powiatowym Urzędzie Pracy w R. w dniu 4 grudnia 2001 r. z prawem do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 12 grudnia 2001 r. Następnie decyzją z dnia [...] grudnia 2002 r. orzeczono o utracie prawa do tego zasiłku od dnia 12 grudnia 2002 r. z powodu upływu okresu jego pobierania.
W dniu 19 marca 2003 r. T. R. złożyła wniosek o przyznanie zasiłku przedemerytalnego dołączając do niego stosowne dokumenty.
Decyzją z dnia [...] marca 2003 r. wydaną na podstawie art. 104 kpa i art. 37 j ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2001 r. Nr 6 poz. 56 ze zm.) w związku z art. 3 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty (Dz.U. z 2003 r. Nr 6, poz.
65) Starosta [...] orzekł o odmowie przyznania T. R. prawa do zasiłku przedemerytalnego. W uzasadnieniu wskazał, że wnioskodawczyni nie spełnia warunków do uzyskania zasiłku przedemerytalnego z art. 37 j ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy ponieważ legitymuje się okresem uprawniającym do zasiłku wynoszącym 29 lat i 362 dni (łącznie z 32 dniami pobierania do dnia 12 stycznia 2002 r. zasiłku dla bezrobotnych).
Od decyzji tej T. R. złożyła odwołanie do Wojewody [...] argumentując, że spełniłaby wymogi stawiane przepisami ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu gdyby rejestracji dokonała o jeden dzień wcześniej tj. 3 grudnia 2001 r. nie zaś 4 grudnia 2001 r.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2003 r. zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy i podzielił stanowisko organu I instancji co do niespełnienia przez skarżącą wymogów wynikających z art. 37 j ust. 1 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Organ uznał, że T. R. na dzień 4 grudnia 2001 r. tj. na dzień ostatniej rejestracji w powiatowym urzędzie pracy legitymowała się okresem uprawniającym do zasiłku wynoszącym 29 lat, 11 miesięcy i 28 dni zaliczając do okresu uprawniającego do zasiłku okres pobieranego przez skarżącą zasiłku dla bezrobotnych od 12 grudnia 2001 r. do 12 stycznia 2002 r. Z powodu nielegitymowania się co najmniej 30 letnim okresem zatrudnienia uprawniającym do zasiłku T. R. nie mogła zatem uzyskać zasiłku przedemerytalnego.
W skardze na decyzję Wojewody [...] T. R. powołując się na art. 37 j ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2001 r. w związku z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty (Dz.U. z 2003 r. Nr 6, poz.
- 65) zakwestionowała decyzję Wojewody [...] poprzez błędną wykładnie powołanych przepisów, jak również wniosła o przywrócenie prawa do zarejestrowania się w celu nabycia zasiłku przedemerytalnego.
Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy wyjaśnić skarżącej, iż zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270). Stosowanie do art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Dokonując kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji stwierdzić należy, że nie narusza ona prawa.
Organy zatrudnienia trafnie wskazały przepisy mające zastosowanie w sprawie i dokonały ich prawidłowej interpretacji. Podstawę materialnoprawną tej decyzji stanowił przepis art. 37 j ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r., zgodnie z którym zasiłek przedemerytalny przysługiwał osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku dla bezrobotnych oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli posiadała okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet lub 25 lat dla kobiet, w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych lub szczególnym charakterze, w związku z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty (Dz.U. z 2003 r. Nr 6, poz. 65).
Zgodnie zaś z powołanym art. 3 prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, na zasadach określonych w przepisach ustawy, o której mowa w art. 1 (ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu) w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r., przysługuje bezrobotnym, którzy do dnia 12 stycznia 2002 r. spełnili warunki do ich nabycia. Ponadto w sprawie miał zastosowanie również art. 37 l powołanej ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, zgodnie z którym prawo do zasiłku przedemerytalnego (...) przysługiwało na wniosek osobie, która w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy lub w okresie pobierania zasiłku (...) posiadała lub spełniała warunki do ich nabycia; do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego (...) zaliczało się okres aktualnie pobieranego zasiłku.
Z treści przytoczonych przepisów wynika więc niewątpliwie, że warunkiem uzyskania przez T. R. prawa do zasiłku przedemerytalnego było posiadanie przez skarżąca na dzień 12 stycznia 2002 r. co najmniej 30 letniego okresu uprawniającego do zasiłku. W rozpoznawanej sprawie organy orzekające prawidłowo ustaliły, co nie zostało też zakwestionowane w całym postępowaniu administracyjnym i sądowym przez skarżącą, iż w momencie rejestracji w powiatowym urzędzie pracy legitymowała się okresem uprawniającym do zasiłku, wynoszący 29 lat i 330 dni, zaś po doliczeniu przez organ administracji okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych, w dniach od 12 grudnia 2001 r. do 12 stycznia 2002 r., w wymiarze 32 dni posiadała skarżąca okres uprawniający do zasiłku wynoszący 29 lat i 362 dni, co jest okresem niewystarczającym do uzyskania zasiłku przedemerytalnego. Tym samym nie spełniała warunków niezbędnych do uzyskania zasiłku przedemerytalnego.
Przepisy ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu mają charakter bezwzględnie obowiązujący i nie dają organom administracji, ani sądowi administracyjnemu uprawnień do odstępstw w kwestiach szczegółowo tymi przepisami uregulowanymi.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 151 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) skargę oddalił.