Uzasadnienie
Decyzją Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 29 czerwca 2000 r. (...) utrzymano w mocy decyzję Okręgowego Inspektoratu Rybołówstwa Morskiego w S. z dnia 23 marca 2000 r. (...), odmawiającą przydzielenia Grzegorzowi K., zwanemu dalej "skarżącym", kwoty połowowej dla kutra WSG-22, którego armatorem jest skarżący. Decyzja została wydana na podstawie par. 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 2 lutego 2000 r. w sprawie określenia ogólnego dopuszczalnego połowu niektórych gatunków ryb w polskich obszarach morskich w 2000 r. oraz sposobu i warunków podziału ogólnego dopuszczalnego połowu na kwoty połowowe /Dz.U. nr 9 poz. 125/, zwanego dalej rozporządzeniem połowowym, oraz na podstawie par. 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 2 lutego 2000 r. w sprawie wprowadzenia opłaty od przyznanej kwoty połowowej łososia i ustalenia jej wysokości /Dz.U. nr 9 poz. 127/.
W świetle par. 2 ust. 1 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia połowowego podział ogólnego dopuszczalnego połowu, o którym mowa w par. 1 cytowanego rozporządzenia /27.751 sztuk łososia/, dokonuje się w ten sposób, że 2.000 sztuk przeznacza się na łodzie rybackie, bez dokonywania podziału na poszczególne łodzie /lit. "a"/, zaś pozostałą kwotę połowową - indywidualnie na kutry rybackie, których armatorzy posiadają bazę połowową oraz bazę sprzętową i wnieśli opłatę od przyznanej kwoty połowowej określoną odrębnymi przepisami /lit. "b"/. Stosownie zaś do par. 1 ust. 1 rozporządzenia w sprawie wprowadzenia opłaty od przyznanej kwoty połowowej łososia i ustalenia jej wysokości wprowadza się opłatę od przyznanej kwoty połowowej łososia dla podmiotów prowadzących ukierunkowane połowy łososia przy użyciu kutrów rybackich. Wysokość tej opłaty wynosi 8.000 zł /par. 1 ust. 2 cytowanego rozporządzenia/.
W świetle powyższej decyzji skarżący w latach ubiegłych nie rejestrował połowu łososia, zaś w okresie od 1 stycznia do 16 marca 2000 r. wykazał się połowem 4 sztuk tego gatunku ryby. Skoro zatem skarżący nie wykazał się ukierunkowanymi połowami łososia przed rokiem 2000, tym samym zdaniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie spełnia warunku dla przyznania mu kwoty połowowej łososia w 2000 r. Jednocześnie wyrażono stanowisko, iż nie było podstaw do pobrania od skarżącego opłaty w wysokości 8.000 zł, wskazując na konieczność jej zwrotu.
Od powyższej decyzji skarżący wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, kwestionuje stanowisko jakoby nie spełniał przesłanek dla przyznania mu w 2000 r. kwoty połowowej łososia.
W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie. Podtrzymuje stanowisko, iż skarżący przed rokiem 2000 nie może wykazać się udokumentowanymi zapisami dziennika pokładowego o ukierunkowanych połowach łososia. Przez połowy ukierunkowane rozumie się połowy prowadzone z wykorzystaniem określonej techniki i sprzętu połowowego, których celem jest pozyskanie organizmów morskich ściśle określonych gatunków /art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 18 stycznia 1996 r. o rybołówstwie morskim - Dz.U. nr 34 poz. 145 ze zm./.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ Sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeśli ustawa nie stanowi inaczej. Innymi słowy, Naczelny Sąd Administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, stanowiącego przedmiot postępowania administracyjnego, a w szczególności nie przyznaje odpowiednich świadczeń, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Analizując pod tym kątem skargę, zasługuje ona na uwzględnienie.
Istotnym mankamentem zaskarżonej decyzji jest uzależnienie przyznania skarżącemu wnioskowanej przez niego kwoty połowowej łososia od spełnienia przesłanki prowadzenia ukierunkowanych połowów tego gatunku ryby w latach poprzednich. Spełnienie takiego wymogu przez armatora kutra rybackiego nie wynika z par. 2 ust. 1 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia połowowego, na którym oparta została zaskarżona decyzja. W rezultacie wykładnia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi pozbawia w ogóle możliwości uzyskania kwot połowowych przez firmy rybackie nowo wchodzące na rynek, co jest trudne do zaakceptowania w świetle konstytucyjnej zasady wolności gospodarczej. Stosownie do art. 22 Konstytucji RP ograniczenie wolności działalności gospodarczej jest dopuszczalne tylko w drodze ustawy i tylko ze względu na ważny interes publiczny.
Ponadto w zaskarżonej decyzji brak jest własnej oceny organu odwoławczego, czy skarżący spełnia wymogi w zakresie posiadania bazy połowowej i bazy sprzętowej, o której mowa w par. 2 ust. 1 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia połowowego. Zresztą, także i w postępowaniu przed organem pierwszej instancji, z naruszeniem art. 7 i art. 77 par. 1 Kpa, nie prowadzono postępowania dowodowego, które pozwoliłoby na wyjaśnienie tej istotnej dla sprawy okoliczności, czy rzeczywiście skarżący nie posiada bazy połowowej i bazy sprzętowej, o której mowa w par. 2 ust. 1 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia połowowego.
W tym stanie sprawy zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji podlegają uchyleniu /art. 22 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 22 ust. 2 pkt 1 i 3 ustawy o NSA/.
O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 55 ust. 1 ustawy o NSA.