Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją nr w [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. wydaną na podstawie art. 6c ust. 2 pkt 2, art. 37 k w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa po rozpatrzeniu odwołania J. P. od decyzji Starosty R. z dnia [...] marca 2003 r. znak [...] orzekającej o odmowie przyznania świadczenia przedemerytalnego - zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy.
J. P. zarejestrował w Powiatowym Urzędzie Pracy w R. w dniu 4 listopada 1999 r. i od dnia następnego uzyskał prawo do zasiłku przedemerytalnego. Z dniem 7 listopada 2000 r. J.P. podjął zatrudnienie w pełnym wymiarze czasu pracy, w związku z czym decyzją Starosty R. z dnia [...] listopada 2000 r. zawieszono skarżącemu prawo do zasiłku przedemerytalnego. Stosunek pracy skarżącego trwał do 31 stycznia 2003 r. W dniu 4 lutego 2003 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie mu zasiłku przedemerytalnego. Decyzją Starosty R. z dnia [...] lutego 2003 r. wznowiono skarżącemu wypłatę zasiłku przedemerytalnego. Od decyzji tej złożył skarżący w dniu 5 lutego2003 r. odwołanie, wskazując że spełnia wszystkie wymogi do uzyskania świadczenia przedemerytalnego. W odwołaniu zawarł równocześnie wniosek o przyznanie mu świadczenia przedemerytalnego. Decyzją z dnia [...] marca 2003 r. Starosta R. orzekł o odmowie przyznania skarżącemu prawa do świadczenia przedemerytalnego wskazując, że zgodnie z art. 37 k ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie, która m.in. spełnia w dniu rejestracji określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego (zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy warunkiem do uzyskania statusu bezrobotnego jest m.in. nie pobieranie zasiłku przedemerytalnego).
Ponadto wskazał, że zgodnie z art. 37 n ust. 2 w przypadku podjęcia m.in. zatrudnienia prawo do zasiłku przedemerytalnego nie ustaje, lecz ulega zawieszeniu. Oznacza to, że w konsekwencji ustania przesłanki powodującej zawieszenie uprawnień do ustalonego świadczenia, następuje jedynie wznowienie jego wypłaty. W związku z tym skarżący w dniu 4 lutego 2003 r. nie spełnił przesłanki do uzyskania statusu bezrobotnego, gdyż z tym dniem wznowiono mu wypłatę zasiłku przedemerytalnego. Od tej decyzji skarżący odwołał się do Wojewody [...] i wskazał, że jego aktualny staż pracy wynosi obecnie ponad 40 lat, z dniem 31 stycznia 2003 r. został zwolniony z przyczyn dotyczących zakładu pracy i uważa, że zgodnie z art. 37 k ust. 1 poz. 2 i 3 oraz art. 37 1 ust. 1 ustawy spełnia warunki do uzyskania świadczenia przedemerytalnego.
Organ II instancji podzielił stanowisko zawarte w decyzji organu I instancji i wskazał, że zgodnie z art. 37 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która spełnia warunki do jego nabycia w dniu rejestracji. Pan J.P. zaś na dzień ostatniej rejestracji w dniu 4 lutego 2003 r. posiadał prawo do zasiłku przedemerytalnego i nie wnioskował o pozbawienie go tych uprawnień i przyznanie mu prawa do świadczenia przedemerytalnego.
W skardze na decyzję Wojewody [...] ponowił argumenty zawarte w odwołaniu od decyzji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy wyjaśnić, iż zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270). Stosowanie do art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga okazała się zasadna. Zgodnie z art. 37 k ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 ze zm.) świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku dla bezrobotnych, jeżeli do dnia rozwiązania stosunku pracy, z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, osiągnęła okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 40 lat dla mężczyzn. Prawo do świadczenia przedemerytalnego ustala się na wniosek tej osoby. Faktem jest również, że ustawodawca art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego oraz ustawy o ułatwianiu zatrudnienia absolwentom szkół (Dz. U. Nr 154, poz. 1793 z 2001 r.), postanowił, że osoby, które przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zarejestrowały się w powiatowym urzędzie pracy i spełniały warunki do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego lub stypendium, nabywają oraz zachowują do nich prawo na dotychczasowych zasadach (....).
Ustawodawca zabezpieczył więc sytuację osób, które przed dniem 1 stycznia 2002 r. zarejestrowały się w powiatowym urzędzie pracy i spełniały warunki do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego lub stypendium. Stosownie jednak do art. 37 1 ust. 1 powołanej ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Pan J. P., rejestrując się ponownie w urzędzie zatrudnienia w dniu 4 lutego 2003 r. (po okresie zatrudnienia trwającym od 7 listopada 2000 r. do 31 stycznia 2003 r.) spełniał warunki do ponownej rejestracji w charakterze bezrobotnego oraz do uzyskania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, a w konsekwencji spełniał również przesłanki z art. 37 k ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu do otrzymania świadczenia przedemerytalnego.
Jedyną przeszkodą w uzyskaniu tego świadczenia, którą zresztą organ administracji wskazał w uzasadnieniu decyzji był fakt niewnioskowania przez skarżącego o pozbawienie go uprawnień do zasiłku przedemerytalnego. Należy jednak podkreślić, że skarżący konsekwentnie podnosił zarówno we wniosku z dnia 5 marca 2003, jak i w odwołaniu z dnia [...] marca 2003 r. o przyznanie mu świadczenia przedemerytalnego. Zgodnie zaś z art. 9 kpa, organy administracji publicznej obowiązane są do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków, będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają bowiem nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu, nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Organy administracji nie wypełniły zatem powyższego obowiązku i nie pouczyły skarżącego o możliwości zrezygnowania z zasiłku przedemerytalnego na rzecz świadczenia przedemerytalnego.
Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy powiatowy urząd pracy winien udzielić skarżącemu wszechstronnych wyjaśnień i wskazówek w szczególności w zakresie takiego sprecyzowania wniosku o świadczenie przedemerytalne, by możliwe było, w wypadku spełnienia przez skarżącego warunków z art. 37 k ust. 1 ustawy -jego uwzględnienie.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za zasadną i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji. O wykonalności wyroku orzeczono na podstawie art. 152 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.