Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 16 grudnia 1993 r., sygn. akt II SA 2019/93

Teza

1. Ustanowiona przez radę gminy, w uchwale wydanej na podstawie art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi /Dz.U. nr 35 poz. 230 ze zm./, zasada, że punkt sprzedaży napojów alkoholowych nie może być usytuowany bliżej niż 100 m od wskazanych w uchwale rodzajów obiektów, oddziaływuje na kwestię wydawania zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych, wyznaczając granice, w jakich wójt lub burmistrz może wykonywać własne uprawnienia do wydawania takich zezwoleń.
2. Jednoczesne określenie w powyższej uchwale przypadków, w jakich punktach sprzedaży napojów alkoholowych może być urządzony w placówkach gastronomicznych lub handlowych położonych bliżej niż 100 m od wymienionych obiektów mieści się w granicach zawartego w powołanym art. 12 ust. 2 ustawy upoważnienia do określenia przez rady gminy zasad usytuowania miejsc sprzedaży napojów alkoholowych.