Uzasadnienie
Główny Geodeta Wojewódzki w Suwałkach decyzją z dnia 9 października 1987 r. nr G.X.7415/1/32/86-87, wydaną na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa oraz art. 13 ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych /Dz.U. nr 11 poz. 79 ze zm./ i par. 4-7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 czerwca 1982 r. w sprawie wykonania przepisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych /Dz.U. nr 20 poz. 149/, utrzymał w mocy zaskarżoną odwołaniem przez Antoniego Z. decyzję Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego w E. z dnia 14 sierpnia 1986 r. nr G.OT-8635/56/87 w sprawie wyłączenia z produkcji rolnej gruntu o powierzchni 51 m2 z działki nr 1325/12 o powierzchni 2658 m2, położonej w E. przy ul. Ł., oraz ustalenia warunków tego wyłączenia, w tym uiszczenie jednorazowej należności w wysokości 12.131 zł i opłat rocznych w wysokości 1.213 zł w związku ze zrealizowaniem na tej działce budowy 52 garaży wraz z dojazdami i stanowiskiem do mycia samochodów. Jeden z garaży wybudował Antoni Z. na podstawie zawartej w 1984 r. ze Skarbem Państwa umowy dzierżawy gruntu na ten cel.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję Antoni Z. podniósł, że sporny grunt otrzymał w dzierżawę na wybudowanie garażu, w zamian za zajęcie pod zabudowę mieszkaniową innego terenu, na którym miał już garaż, który został wyburzony bez zrekompensowania mu strat i kosztów, jakie poniósł z tego tytułu. Nałożenie zatem w kwestionowanej decyzji obowiązku uiszczenia należności i opłat pieniężnych uważa za nieuzasadnione i krzywdzące, tym bardziej że przy zawieraniu umowy dzierżawy nie informowano go o obowiązku ponoszenia dodatkowych opłat. Sporna działka od wielu lat nie była gruntem ornym, lecz stanowiła wysypisko gruzu i śmieci.
Główny Geodeta Wojewódzki w Suwałkach, odpowiadając na skargę, wniósł o jej oddalenie, wskazał, że art. 13 ustawy ochronie gruntów rolnych i leśnych obliguje do wymierzenia należności i opłat osobom wyłączającym grunty z produkcji, a do nich należy skarżący jako inwestor garażu; kwoty te są niezależne od opłat ponoszonych za dzierżawę terenu. Wyłączenie omawianego gruntu z produkcji rolnej i leśnej ma charakter trwały, ze względu na cel tego wyłączenia, jakim jest budowa garażu zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Charakter gruntu i jego klasę określają aktualne dane z ewidencji gruntów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W sprawie niniejszej mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych /Dz.U. nr 11 poz. 79 ze zm./ oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 czerwca 1982 r. w sprawie wykonania ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych /Dz.U. nr 20 poz. 149/. Według art. 2 ust. 1 pkt 1 tej ustawy gruntami rolnymi są grunty określone w ewidencji gruntów jako użytki rolne.
Skoro więc w sprawie w dniu wydania zaskarżonej decyzji sporny grunt figurował w ewidencji gruntów jako użytek rolny klasy V i VI, to zgodne z cytowaną ustawą jest stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji, że grunt ten jest użytkiem rolnym takiej klasy.
Stosownie do art. 13 ust. 2 tej ustawy osoba wyłączająca grunty z produkcji jest obowiązana uiścić z tego tytułu należność i opłaty roczne. Jeżeli zatem skarżący wydzierżawił grunt, będący w rozumieniu tej ustawy gruntem rolnym, na cele budowy na nim garażu i garaż ten wybudował zgodnie z przeznaczeniem gruntu na taki cel w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, to skarżący jest osobą, która na trwale wyłączyła ten grunt z produkcji rolnej. Ciąży na nim, niezależnie od kwestii dotyczących dzierżawy gruntu i czynszu dzierżawnego regulowanych odrębnymi przepisami, powyższy obowiązek uiszczenia jednorazowej należności z tytułu wyłączenia gruntu z produkcji i obowiązek ponoszenia stałej opłaty rocznej z tytułu użytkowania na cele nierolnicze tego wyłączonego z produkcji rolniczej gruntu przez okres 20 lat /art. 4 pkt 9 i 10 cyt. ustawy/.
Obowiązek ten jest niezależny od tego, czy informowano o nim skarżącego w związku z zawieraniem umowy dzierżawy gruntu. Dzierżawa gruntu - to zagadnienie cywilnoprawne związane z uzyskaniem uprawnienia do dysponowania cudzym gruntem, bez czego skarżący nie mógłby uzyskać pozwolenia na budowę garażu na tym gruncie /art. 29 ust. 5 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane - Dz.U. nr 38 poz. 229 ze zm./. Czynsz dzierżawny jest świadczeniem związanym wyłącznie z uzyskaniem uprawnienia do dysponowania cudzą nieruchomością w zakresie ustalonym w umowie dzierżawy. Jeśli zaś to dysponowanie przez dzierżawcę powoduje wyłączenie gruntu z produkcji rolnej, to dzierżawcę, jako osobę wyłączającą grunt z produkcji, obciąża z mocy cytowanych przepisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych obowiązek uiszczenia przewidzianych w niej należności i opłat za to wyłączenie i za użytkowanie tego gruntu na cele nierolnicze. Jest to obowiązek całkowicie odrębny, nie pozostający w żadnym związku z innymi należnościami, rozliczeniami i roszczeniami.
W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do uwzględniania niniejszej skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny, co prowadzi do jej oddalenia na podstawie art. 207 par. 5 Kpa.