Uzasadnienie
Wojewoda M., rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 30 sierpnia 1999 r., na podstawie art. 86 i 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, stwierdził nieważność uchwały Rady Gminy W. z dnia 29 lipca 1999 r. w sprawie wyboru członka zarządu Gminy.
W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że uchwałą podjętą w dniu 29 lipca 1999 r. Rada Gminy W. wybrała do Zarządu panią Ewę R. Uchwała ta jest - zdaniem organu nadzoru - sprzeczna z prawem. Zgodnie ze statutem Gminy W. przyjętym uchwałą z dnia 24 listopada 1995 r. w skład zarządu wchodzi 6 członków.
Uchwała o zmianie statutu nie została opublikowana w Dzienniku Urzędowym i Województwa, zatem zmiana statutu nie weszła w życie. Według art. 42 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, przepisy gminne wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, o ile nie przewidują wyraźnie terminu późniejszego, zaś art. 22 ust. 2 cytowanej i ustawy stanowi, że statut gminy podlega ogłoszeniu w wojewódzkim dzienniku urzędowym.
Skoro postanowienie statutu o powiększeniu liczby członków zarządu nie weszło w rycie wobec nie ogłoszenia uchwały o zmianie statutu w Dzienniku Urzędowym Województwa M., wybór członka zarządu na sesji w dniu 29 lipca 1999 r., został dokonany z naruszeniem prawa.
Gmina W. zaskarżyła powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody M. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jej uchylenie. Zarzucała mu niezgodność z przepisami art. 42 ust. 1 w zw. z art. 22 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. (...)
Stwierdziła, że spełniono wymagania określone w art. 42 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym i ogłoszono niezwłocznie uchwałę o zmianie statutu poprzez rozplakatowanie treści podjętej uchwały. W terminie nie przekraczającym 30 dni skierowano też uchwałę celem publikacji w Dzienniku Urzędowym Województwa M. W myśl istniejącego orzecznictwa mówiącego, iż stanowisko członka zarządu nie może wakować, Gmina po uprzednim dokonaniu czynności ogłoszenia, zgodnie ze zmienionym statutem dokonała wyboru nowego członka Zarządu. (...)
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 87 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. /Dz.U. nr 78 poz. 483/ źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są na obszarze działania organów, które je ustanowiły, akty prawa miejscowego. Natomiast w myśl przepisu art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym statut gminy podlega ogłoszeniu w wojewódzkim dzienniku urzędowym. (...) Powyższy przepis ma charakter bezwzględnie obowiązujący i nie może być inaczej rozumiany niż wynika to z jego wyraźnej treści.
Nie ma żadnej wątpliwości, że postanowienia statutu gminy należą do przepisów gminnych /prawa miejscowego/ w rozumieniu art. 87 ust. 2 Konstytucji RP oraz przepisów art. 42 ust. 2 cyt. wyżej ustawy o samorządzie gminnym. Zgodnie z treścią przepisu art. 42 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, przepisy gminne /dotyczy to również przepisów statutu gminy/ wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, o ile nie przewidują wyraźnie terminu późniejszego.
Zatem wejście w życie przepisów zmieniających statut gminy jest uzależnione od ich ogłoszenia w trybie wymaganym przepisem art. 22 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, tj. przez ogłoszenie w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Ten szczególny tryb ogłoszenia statutu ma charakter bezwzględnie obowiązujący i nie zachowanie go powoduje, że przepisy statutu nie mają mocy obowiązującej do czasu ich opublikowania w wojewódzkim dzienniku urzędowym.
Skoro Rada Gminy podjęła uchwałę o wyborze członka zarządu na podstawie zmienionego statutu gminy, przed ogłoszeniem tej zmiany statutu w Dzienniku Urzędowym, czyli na podstawie przepisów gminnych /statutu/, które nie weszły jeszcze w życie, to trafnie przyjął wojewoda M. w rozstrzygnięciu nadzorczym, że uchwała o wyborze członka Zarządu została podjęta bez ważnej podstawy prawnej. (...) Dlatego zarzuty strony skarżącej, że organ nadzorczy dopuścił się naruszenia prawa, a w szczególności art. 22 ust. 2 i art. 42 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, nie mogły być uwzględnione. (...)
Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze nie narusza prawa i dlatego oddalił skargę.