Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 3 kwietnia 1984 r., II SA 209/84

Teza

1. Przewidziane w par. 7 ust. 2 pkt 1-4 zarządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 18 września 1982 r. w sprawie cen, warunków i trybu sprzedaży państwowych nieruchomości rolnych /M.P. nr 23 poz. 205/ pierwszeństwo w nabyciu nieruchomości dla określonych w tych przepisach grup nabywców posiadających już gospodarstwa, odnosi się do sprzedaży nieruchomości Państwowego Funduszu Ziemi, przeznaczonych na powiększenie już istniejących gospodarstw.
2. Jeśli przedmiotem postępowania jest zabudowana nieruchomość rolna, umożliwiająca utworzenie samodzielnego gospodarstwa rolnego, zdolnego do towarowej, przeznaczonej do zbycia produkcji rolnej, kandydatem na nabywcę takiej nieruchomości może być ustalona osoba posiadająca dalszą kolejność w nabyciu /np. młody rolnik nie posiadający własnego gospodarstwa rolnego/.
3. Jeżeli może powstać nowe gospodarstwo, zdolne do towarowej produkcji rolnej, to pierwszeństwo przewidziane w par. 7 ust. 2 pkt 1-4 nie może być rozumiane abstrakcyjnie i nie może prowadzić do interpretacji, sprzecznych z polityką rolną Państwa i interesem społeczno-gospodarczym.