Uzasadnienie
Urząd Patentowy RP decyzją z dnia [...] maja 2001r. odmówił uznania za wygasłe prawa z rejestracji znaku towarowego A. zarejestrowanego pod numerem [...] na rzecz Ł. Wytwórni Papierosów w Ł..
W uzasadnieniu podano, że wnioskodawca Zakłady Tytoniowe SA w L. wystąpiły o uznanie za wygasłe prawa z rejestracji przedmiotowego znaku do oznaczania papierosów podnosząc, iż znak ten nigdy przez uprawnionego nie był używany, a od daty rejestracji upłynął okres ponad 3 lata. Uprawniony wniósł o oddalenie wniosku i wyjaśnił, iż faktycznie nie używał tego znaku od dnia rejestracji do dnia złożenia wniosku, a produkcję papierosów z tym oznaczeniem rozpoczął od [...] lutego 2000r. i w dacie tej rozpoczął wprowadzanie na rynek papierosów ze znakiem A..
Nieużywanie znaku usprawiedliwił pożarem wytwórni, który miał miejsce [...] września 1991r., a w wyniku którego zniszczone zostały okna i budynku [...] kondygnacji fabryki, jak również zniszczeniu uległy inne urządzenia, większość receptur, mieszanki tytoniowe papierosów, których produkcja miała być uruchomiona w przyszłości.
Odbudowa w całości zniszczonej pożarem fabryki stała się niemożliwa, a odtworzenie jedynie jej części nie pozwalało na produkcję i użycie przedmiotowego znaku przed lutym 2000r.
Organ uznał powyższe okoliczności za usprawiedliwiające nieużywanie znaku zgodnie z art. 28 ust. 3 ustawy o znakach towarowych – a to uzasadniało odmowę uznania prawa z rejestracji za wygasłe.
W odwołaniu od powyższej decyzji wnioskodawca domagał się jej uchylenia podnosząc, iż wskutek zebranego w sprawie materiału dowodowego brak było przesłanek do przyjęcia, iż nieużywanie znaku przez uprawnionego było usprawiedliwione w świetle wymogów o jakich mowa w art. 28 ust. 3 u.z.t.
Skarżący podniósł, iż pożar w Ł. Wytwórni Papierosów miał miejsce [...] września 1991r. natomiast zgłoszenie do rejestracji znaku A. nastąpiło 6 sierpnia 1993r. – a więc w [...] lata po pożarze. Rejestracja znaku nastąpiła [...] kwietnia 1996r., a więc w pięć lat po pożarze. Po pożarze uprawniony wprowadził do produkcji wiele nowych marek papierosów naruszając również cudze prawa wyłączne (w tym wnioskodawcy) – a więc skutki pożaru nie były dla uprawnionej Wytwórni przeszkodą do produkcji papierosów. Podkreślono, iż po otrzymaniu wniosku w niniejszej sprawie uprawniony potrafił w terminie [...] miesięcy uruchomić produkcję i jak sam przyznał od końca lutego 2000r. wprowadził papierosy z przedmiotowym znakiem na rynek.
Wskutek tych faktów zdaniem skarżącego brak było podstaw do uznania, iż nieużywanie znaku przez uprawnionego należało uznać w świetle art. 28 ust. 3 u.z.t. za usprawiedliwione.
Uprawniony do znaku nie odniósł się do zarzutów podniesionych w odwołaniu (skardze), a Urząd Patentowy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie nie odnosząc się do zarzutów w niej podniesionych.
Skarga została przekazana do rozpoznania zgodnie z art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 28 ust. 3 ustawy z dnia 31 stycznia 1985r. o znakach towarowych. W myśl tego przepisu prawo z rejestracji znaku towarowego, mimo nieużywania go przez uprawnionego w okresie kolejnych 3 lat nie wygasa, jeżeli uprawniony wykaże, że z usprawiedliwionych powodów nie mógł używać znaku towarowego.
Bezspornym w sprawie jest, iż uprawniony do znaku nie używał go od daty zgłoszenia tj. od [...] sierpnia 1993r. do [...] lutego 2000r.
Rejestracja znaku nastąpiła w dniu [...] kwietnia 1996r., a wniosek o uznanie za wygasłe prawa z tej rejestracji złożony został w Urzędzie Patentowym [...] grudnia 1999r.
Organ wydając zaskarżoną decyzję uznał, iż pożar jaki miał miejsce w 1991r., a więc na [...] lata przed zgłoszeniem znaku do rejestracji jest usprawiedliwioną okolicznością o jakiej mowa w art. 28 ust. 3 u.z.t., a zaistnienie której skutkuje niewygaśnięciem znaku mimo jego nieużywania przez okres kolejnych 3 lat (art. 28 ust. 1 u.z.t.).
Organ nie ustosunkował się do dowodów zgłoszonych przez wnioskodawcę, a świadczących o tym, iż nieużywanie znaku nie było spowodowane skutkami pożaru z 1991r. Urząd Patentowy zgodnie z art. 37 u.z.t. w postępowaniu w sprawie znaków towarowych stosuje przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, chyba, że przepisy ustawy stanowią inaczej. Organ był więc zobowiązany do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, do dokonania ustalenia stanu faktycznego w sposób wyczerpujący i do rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 7, 77 §1 k.p.a.). Nadto winien w uzasadnieniu decyzji wskazać fakty, które uznał za udowodnione, dowody na których się oparł oraz przyczyny z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej (art. 107 §3 k.p.a.).
Zaskarżona decyzja, w ocenie Sądu, została wydana z naruszeniem powyższych przepisów postępowania administracyjnego, a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy.
Organ ponownie rozpatrując sprawę wyjaśni istotne okoliczności faktyczne i dokona ustaleń stanu faktycznego w oparciu o cały materiał zgromadzony w sprawie.
Reasumując powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 145 §1 lit. c i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.