Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 11 stycznia 1988 r., II SA 2125/87

Teza

1. Państwo reprezentuje wszystkich obywateli, mających różne światopoglądy i poglądy, które mogą być artykułowane publicznie, zarówno przez każdego z osobna, jak i przez przedstawicieli wszystkich legalnie działających struktur, o ile mieszczą się one w granicach porządku konstytucyjnego socjalistycznego państwa.
2. Dopuszczalna jest również ze strony obywateli krytyka niesłuszna lub nietrafna, szczególnie iż owa niesłuszność lub nietrafność ma często charakter nader relatywny.

Wolność słowa i druku powinna być interpretowana szeroko - do granic oczywistej szkodliwości ogólnospołecznej, zakreślonych ustawą.