Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 14 kwietnia 1994 r., sygn. akt II SA 214/94

Tezy

Decyzja uznaniowa, o jakiej mowa w art. 76 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych /t.j. Dz.U. 1992 nr 8 poz. 31/ winna wskazywać, że organ podejmujący decyzję nie stosuje mechanicznie przepisu uprawniającego go do zwolnienia żołnierza z zawodowej służby wojskowej, jak to jest przy decyzji przewidującej obligatoryjne zwolnienie /art. 75 ust. 1 pkt 12 cyt. ustawy/, gdyż ustawodawca w różny sposób potraktował stany faktyczne uregulowane w art. 75 i art. 76 cyt. ustawy.

Ogólnikowe powołanie się na "naruszenie zasad godnego i etycznego zachowania oficera" dotyczy w praktyce w zasadzie wszystkich przypadków skazania oficera i nie stanowi o tym, że konkretny przypadek podlegał dokładnej analizie wszystkich okoliczności.