Uzasadnienie
Ostateczną decyzją Ministra Finansów z dnia 28 maja 2001 r. (...) utrzymano w mocy wcześniejszą decyzję tego organu z dnia 17 kwietnia 2001 r., w której rozstrzygnięto, że urządzony przez "M." Spółka Akcyjna z siedzibą w K., zwaną dalej Skarżącą, "Wielki Konkurs Abonencki" wyczerpuje ustawowe znamiona gry losowej - loterii promocyjnej. Decyzja została wydana na podstawie art. 2 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach losowych, zakładach wzajemnych i grach na automatach /Dz.U. 1998 nr 102 poz. 650 ze zm./. W świetle art. 2 ust. 1 cytowanej ustawy grami losowymi są gry o wygrane pieniężne lub rzeczowe, których wynik w szczególności zależy od przypadku, a warunki gry określa regulamin. Natomiast zgodnie z art. 2 ust. 3 ustawy minister właściwy do spraw finansów publicznych rozstrzyga w drodze decyzji, czy gra losowa, zakład wzajemny lub gra na automacie, nie wymienione w ust. 1, 2 i 2a, są grą losową, zakładem wzajemnym lub grą na automacie.
Jak ustalono, powołując się na ulotkę reklamową kierowaną do abonentów telewizji kablowej, warunkiem udziału w konkursie było podpisanie ze Skarżącą umowy na tzw. najwyższy pakiet, regularne i terminowe wnoszenie opłaty eksploatacyjnej oraz dostarczenie kuponu z prawidłowymi odpowiedziami. Laureaci zostaną wyłonieni w czterech losowaniach organizowanych co kwartał. W ostatnim losowaniu, oprócz nagród kwartalnych, zostanie wylosowana nagroda główna - samochód osobowy. Kupon zawierał dane osobowe i numer umowy abonenckiej uczestnika konkursu oraz odpowiedź na pytania konkursowe odnoszące się do osoby organizatora, a także wskazywał nagrody konkursowe.
Według ustaleń Ministra Finansów zorganizowany przez Skarżącą konkurs wypełniał wszystkie elementy zawarte w art. 2 ust. 1 ustawy o grach losowych, zakładach wzajemnych i grach na automatach dla uznania go za wyczerpujący ustawowe znamiona gry losowej - loterii promocyjnej w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 9 cytowanej ustawy. W świetle tego przepisu grami losowymi są loterie promocyjne, w których uczestniczy się przez nabycie towaru lub usługi i tym samym nieodpłatnie uczestniczy się w loterii, a podmiot urządzający loterię oferuje wygrane pieniężne lub rzeczowe. W świetle zasad konkursu, jak podkreślono, jego organizator oferuje nagrody rzeczowe, szczegółowe warunki konkursu określa regulamin, zaś otrzymanie nagród zależy przede wszystkim od wyniku losowania, a więc od przypadku. Tej oceny nie zmienia okoliczność, iż jednym z warunków uczestnictwa w konkursie jest prawidłowe udzielenie odpowiedzi na pytania konkursowe. Odpowiedź na te pytania w żadnym bowiem razie nie stanowi podstawy, czy kryterium przyznania nagrody. Nie każdy bowiem uczestnik, który udzielił prawidłowej odpowiedzi na pytania konkursowe, otrzyma nagrodę. O tym zadecyduje dopiero wynik losowania. Ponadto podkreślono istnienie związku pomiędzy udziałem w losowaniu nagród a nabyciem usługi świadczonej przez Skarżącą.
W skardze na powyższą decyzję, wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Skarżąca zarzuca naruszenie art. 2 ust. 1 pkt 9 cytowanej ustawy. Akcentuje konieczność spełnienia przez abonenta uczestniczącego w konkursie określonych wymagań, takich jak korzystanie z tzw. najwyższego pakietu, terminowe opłacanie należności oraz prawidłową odpowiedź na pytania konkursowe. Neguje, aby w sprawie istniał związek pomiędzy odpłatnym nabyciem usługi a nieodpłatnym uczestnictwem w spornym konkursie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ Sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeśli ustawa nie stanowi inaczej. Analizując pod tym kątem skargę, nie zasługuje ona na uwzględnienie.
Powyższy konkurs, jak to niewadliwie ustalono w zaskarżonej decyzji, wyczerpuje znamiona gry losowej w świetle art. 2 ust. 1 ustawy o grach losowych, zakładach wzajemnych i grach na automatach. W konkursie tym spełnione zostały bowiem łącznie wszystkie trzy przesłanki decydujące o uznaniu konkursu za grę losową, a mianowicie: zależność wyniku gry od przypadku, istnienie regulaminów oraz nagród pieniężnych lub rzeczowych.
Wymaga w szczególności podkreślenia, czemu Skarżąca nawet nie zaprzecza, a co jest istotnym elementem gry losowej, że w świetle regulaminu laureaci konkursu są wyłaniani w drodze losowania. Losowanie w swej istocie uzależnia wynik od przypadku. O wygranej decyduje więc przypadek.
W niczym też nie zmienia charakteru gry losowej /loterii promocyjnej/ okoliczność, że od abonentów przystępujących do konkursu wymagano udzielenia prawidłowej odpowiedzi na pytania konkursowe. Sąd podziela stanowisko zajęte w tej mierze w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 1999 r. II SA 1559/98. W świetle tego wyroku zależność wyniku konkursu - odnośnie do podziału nagród - od przypadku nie oznacza jego uzależnienia tylko i wyłącznie od przypadku. W każdym bowiem konkursie mogą być określane warunki precyzujące sposób zachowania się osoby pragnącej w nim uczestniczyć. Do warunków takich można zaliczyć np. obowiązek udzielenia odpowiedzi na zadane w czasie konkursu pytanie, zwłaszcza gdy nie wymaga to od uczestnika szczególnej wiedzy i zręczności.
Trudno też zgodzić się ze stanowiskiem Skarżącej, negującej istnienie związku pomiędzy odpłatnym nabyciem usługi a nieodpłatnym uczestnictwem w spornym konkursie. Taki związek niewątpliwie istnieje. Konkurs, o którym mowa, ukierunkowany jest bowiem na promowanie działalności Skarżącej, a tym samym wzrost jej wyników finansowych z prowadzonej działalności gospodarczej. W szczególności, co wymaga podkreślenia, abonent, który przykładowo nie zawarłby ze Skarżącą umowy na najwyższy pakiet, przystępując do konkursu, musiałby zawrzeć taką umowę, co oczywiście przysporzyłoby Skarżącej dodatkowych dochodów.
Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd skargę oddalił, stosownie do art. 27 ust. 1 ustawy o NSA.