Wyrok WSA w Olsztynie z 25 czerwca 2004 r., II SA 2162/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie

Rozpoznanie

na rozprawie w dniu 25 czerwca 2004 r.

Sprawa

sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Wojewody z dnia "[...]" r. Nr "[...]" w przedmiocie zawieszenia prawa do zasiłku przedemerytalnego: I uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającąją decyzję Starosty z dnia "[...]" r. II orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana do czasu uprawomocnienia wyroku.

Skład

Przewodniczący Sędzia WSA Sędzia S.O. deI. do WSA Asesor WSA
Marzenna Glabas Maria Matyja Katarzyna Matczak (Spr.) Grażyna Wojtyszek protokolant

Uzasadnienie

Decyzją z dnia 27 grudnia 2001r. Starosta G., działając na podstawie art. 37j ust. l, 3, 4 oraz art. 6 pkt 6 lit. b ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu orzekł o przyznaniu Z. B. prawa do zasiłku przedemerytalnego od dnia 18 grudnia 2001r. w wysokości 762,80 zł miesięcznie.

W dniu 26 lutego 2003r. Z. B. powiadomił Powiatowy Urząd Pracy w G., iż w październiku 2002r. został wybrany jako radny powiatowy. Z tego tytułu otrzymuje diety, których wysokość wynosiła odpowiednio: 182,60 zł w listopadzie 2002r., 1123 zł w grudniu 2002r., oraz ponad 200 zł w styczniu i lutym 2003r.

Decyzją z dnia 11 marca 2003r. Starosta G., działając na podstawie art. 37 n ust. 2 pkt 3 oraz art. 6 pkt 6 lit. b ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2001 r. Nr 6, póz. 56, ze zm) orzekł o zawieszeniu prawa do zasiłku przedemerytalnego z dniem l grudnia 2002r.

W uzasadnieniu wskazał, że powołany art. 37 n ust. 2 pkt 3 określa instytucję zawieszenia prawa do świadczenia przedemerytalnego w sytuacji osiągania przychodów z innego tytułu niż zatrudnienie, innej pracy zarobkowej, pozarolniczej działalności, podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz uzyskiwania diet i innych należności pieniężnych przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych i obywatelskich, jeżeli łączna kwota uzyskiwanych przychodów w danym miesiącu z tych tytułów oraz z tytułu zasiłku przedemerytalnego byłaby wyższa od kwoty 200% zasiłku, o jakim mowa w art. 24 ust. l tej ustawy.

W odwołaniu od tej decyzji Z. B. podał, że organ niesłusznie dokonał zawieszenia zasiłku przedemerytalnego, gdyż nie podjął żadnej pracy na umowę o pracę, jak też nie rozpoczął działalności gospodarczej. Wyjaśnił, że w październikowych wyborach samorządowych wybrany został na radnego powiatu i z tego tytułu otrzymuje dietę, która w myśl cytowanego art. 37n ust. 2 pkt 3 ustawy została wyłączona z dochodów warunkujących zawieszenie zasiłku przedemerytalnego.

Po rozpatrzeniu przedmiotowego odwołania, Wojewoda, decyzją z dnia 29 kwietnia 2003r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że w oparciu o art. 37n ust. 2 pkt 3 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu zasiłek przedemerytalny Z. B. podlegał zawieszeniu od dnia l grudnia 2002r., ponieważ łączna kwota uzyskanych przychodów w grudniu 2002r. z tytułu wykonywania czynności związanych z pełnieniem obowiązków społecznych oraz z tytułu zasiłku przedemerytalnego była wyższa od kwoty 200% zasiłku dla bezrobotnych, którego 100% stanowiło kwotę 498,20 zł - zasiłek podstawowy.

W skardze kierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Z. B. ponownie podniósł, że organy orzekające w jego sprawie błędnie zastosowały art. 37 n ust. 2 pkt 3 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu i zawiesiły jego prawo do zasiłku przedemerytalnego. Wskazał, że powołany wyżej przepis wyłącza spod dochodów warunkujących zawieszenie prawa do zasiłku przedemerytalnego diety i inne należności pieniężne. Nadto poinformował, że zostając radnym nie zabrał nikomu miejsca pracy, zaś otrzymywana dieta w wysokości 500 - 800 zł miesięcznie, w zależności od ilości posiedzeń, jest mu niezbędna do pokrywania kosztów związanych z wykonywaniem obowiązków radnego.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, iż na skutek reformy sądownictwa administracyjnego w myśl art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1271, ze zm) skargi wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004r. podlegaj ą rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne.

Podkreślić należy, że stosownie do art. l § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, póz. 1269) Wojewódzki Sąd Administracyjny ma obowiązek badania zgodności zaskarżonej decyzji organu odwoławczego wyłącznie z punktu widzenia jej legalności, a więc z punktu widzenia jej zgodności z przepisami powszechnie obowiązującego prawa.

W niniejszej sprawie zarzuty skargi zasługują na uwzględnienie w całości.

Materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia w sprawie stanowił art. 37n ust. 2 pkt 3 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym od dnia l kwietnia 2002r. W myśl art. 37 n ust. 3 pkt 3 prawo do świadczenia przedemerytalnego ulega zawieszeniu w przypadku osiągania przychodów z innych tytułów niż wymienione w pkt l i 2 z wyłączeniem przychodów uzyskanych z tytułu odsetek lub innych przychodów od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku podatnika, podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz uzyskiwania diet i innych należności pieniężnych przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych i obywatelskich, jeżeli łączna kwota uzyskanych przychodów w danym miesiącu z tych tytułów oraz z tytułu świadczenia przedemerytalnego byłaby wyższa od kwoty 200% zasiłku, o którym mowa w art. 24 ust. l.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że wprawdzie powyższa regulacja dotyczy świadczenia przedemerytalnego, natomiast jak wynika z decyzji Starosty G. z dnia 27 grudnia 2001 r. strona skarżąca nabyła prawo do zasiłku przedemerytalnego to na podstawie art. 11 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakresie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej komisji do Spraw Społeczno - Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego oraz ustawy o ułatwieniu zatrudnienia absolwentom szkół (Dz.U. Nr 154, póz. 1793) do osób posiadających prawo do zasiłku przedemerytalnego stosuje się odpowiednio m.in. przepisy art. 371 - 37o ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w zakresie dotyczącym świadczeń przedemerytalnych.

Zasadny jest zarzut strony skarżącej, iż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 37 n ust. 2 pkt 3 ustawy, bowiem z wykładni gramatycznej tego przepisu wynika, że z katalogu przychodów mających wpływ na zawieszenie prawa do świadczenia przedemerytalnego zostały wyłączone przychody uzyskiwane z tytułu odsetek lub innych przychodów od środków płatniczych zgromadzonych na rachunku podatnika, podlegających opodatkowaniu podatkiem od osób fizycznych oraz uzyskiwane diety i inne należności pieniężne przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych i obywatelskich. Zatem w przypadku uzyskiwania diet i innych należności pieniężnych są one wyłączone z przychodów warunkujących zawieszenie prawa do świadczenia jedynie wówczas, gdy uzyskiwane są przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych i obywatelskich. W przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości Sądu okoliczność, że strona skarżąca wykonująca obowiązki radnego powiatu określone w art. 21 ustawy z 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. Nr 142, póz. 1592, ze zm) spełnia wymóg dotyczący wykonywania czynności związanych z pełnieniem obowiązków społecznych, o których mowa w art. 37 n ust. 2 pkt 3 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

Poza tym gdyby podzielić stanowisko organów orzekających w tej sprawie, iż przychody w tytułu diet i innych należności pieniężnych uzyskiwane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych i obywatelskich miały wpływ na zawieszenie prawa do świadczenia, to w jakim celu w treści przepisu umieszczony został zapis o "wyłączeniu" tych właśnie przychodów. Zgodnie z ogólną zasadą racjonalnego działania ustawodawcy, skoro w treści przepisu znalazł się zapis "z wyłączeniem", to należy stwierdzić, że wolą ustawodawcy było właśnie wyłączenie z kręgu przychodów powodujących zawieszenie świadczenia jakiejś grupy, która nie będzie miała wpływu na takie zawieszenie.

Tym samym stwierdzając w niniejszej sprawie naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie art. 145 § l pkt l lit a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270) uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. O wstrzymaniu wykonalności zaskarżonej decyzji orzeczono w oparciu o art. 152 tej ustawy.