Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 26 października 1986 r., II SA 2181/86

Sentencja

skargę oddala.

Uzasadnienie

Jeśli określona osoba przez swoje zachowanie dopuściła się przestępstwa - to w ten sposób przekreśliła poprzednio posiadane zasługi, za takie zaś zachowanie należy uznać popełnienie czynów określonych w powołanych przepisach prawa karnego, za które sąd wojskowy wymierzył karę pozbawienia wolności.

Osobę taką trudno więc uznać za tyle zasłużoną dla narodu i państwa, by mogła korzystać ze szczególnych uprawnień przysługujących kombatantom.

Zatarcie skazania pozwala jedynie na uznanie sądowego orzeczenia za niebyłe, gdy idzie o skutki prawne tego orzeczenia, natomiast nie wyklucza możliwości powołania się na okoliczności stanowiące podstawę skazania dla wykazania postawy w kategoriach ocen etyczno-moralnych osoby ubiegającej się o uprawnienia kombatanckie.