Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 28 kwietnia 1986 r., II SA 2185/85

Teza

1. Wnioski dotyczące dopuszczalnej wielkości zatrudnienia oraz miejsca wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorstwa zagranicznego w Polsce są w istocie wnioskami o zmianę treści zezwolenia na działalność gospodarczą /art. 14 pkt 1 i 4/ a zatem mogą być załatwione odmownie gdy zaistnieją warunki wymienione w art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o zasadach prowadzenia na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości przez zagraniczne osoby prawne i fizyczne /t.j. Dz.U. 1985 nr 13 poz. 58/.
2. Ocena czy przeciw uwzględnieniu wniosków przemawia ważny interes społeczny lub gospodarki narodowej należy do sfery uznaniowej organu administracji odpowiedzialnego za treść i skutki polityki w zleconym mu zakresie.
3. Jeśli określone przedsiębiorstwo zagraniczne prowadzi kilka branż w zakresie drobnej wytwórczości, do cofnięcia zezwolenia na produkcję każdej z tych branż stosuje się w całości przepis art. 18 wyżej cyt. ustawy.