Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie NSA w Warszawie (przed reformą)z 28 maja 1997 r., sygn. akt II SA 225-231/97

Teza

Art. 17 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ wyłącza dopuszczalność wnoszenia do sądu skargi na bezczynność w przypadkach określonych w art. 16 ust. 1 pkt 5-7 cyt. ustawy.

Sentencja

  1. postanawia skargę odrzucić.

Uzasadnienie

Uchwałą (...) Rady Gminy w (...) z dnia 6 grudnia 1996 r. ustalony został regulamin płacy zarządu tej gminy. W dniu 20 grudnia 1996 r. skarżący na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. 1996 nr 13 poz. 74 ze zm./ wezwali radę gminy do usunięcia naruszenia ich uprawnienia wynikającego z art. 23 i art. 23a wymienionej ustawy, żądając uzupełnienia tego regulaminu następującym postanowieniem: "Radny ma prawo wglądu do notatek służbowych i protokołów z posiedzeń zarządu oraz do podejmowanych przez ten organ uchwał lub postanowień, o ile nie sprzeciwiają się temu przepisy prawa".

Zdaniem skarżących bez takiego uzupełnienia nie będą oni mogli należycie wywiązywać się z obowiązków radnych w stosunku do ich wyborców. Po negatywnym ustosunkowaniu się rady gminy do tego wezwania na sesji 7 lutego 1997 r., skarżący 21 lutego br. wnieśli w trybie art. 101 ust. 1 tej ustawy skargę do sądu administracyjnego i posłużyli się wcześniej przytoczoną argumentacją.

Pełnomocnik rady gminy wniósł o odrzucenie skargi, ponieważ nie jest dopuszczalne skarżenie w trybie art. 101 ust. 1 ustawy zaniechania, a tylko podjętej uchwały naruszającej interes prawny skarżących.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Art. 101 ust. 1 omawianej ustawy daje możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwały organu gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, gdy został nią naruszony interes prawny lub uprawnienie skarżącego i jeżeli bezskutecznie wzywał on organ gminy do usunięcia tego naruszenia. Nie ulega wątpliwości, że chodzi tu o zaistniałe naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego podjętą uchwałą /konkretnym jej przepisem/, a nie pominięciem w niej uregulowania określonej problematyki kwalifikowanym jako bezczynność organu.

Dopuszczalności skargi na bezczynność organu gminy poświęcony jest art. 101a ustawy z dnia tym, że obejmuje on zaniechanie wykonania czynności nakazanych prawem, a nie - jak w rozpoznawanej sprawie - zaniechanie podjęcia uchwały uzupełniającej regulamin pracy zarządu gminy o charakterze przepisów gminnych.

Podkreśla to jeszcze wyraźniej art. 17 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ wyłączający dopuszczalność wnoszenia do sądu skarg na bezczynność w przypadkach określonych w art. 16 ust. 1 pkt 5-7 /uchwały stanowiące przepisy gminne, akty stanowiące przepisy prawa miejscowego, inne uchwały podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej i akty nadzoru nad działalnością organów samorządu terytorialnego/.

Z powyższych względów na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.