Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 7 maja 1984 r., sygn. akt II SA 225/84

Teza

1. Jeżeli od decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji zostało wniesione odwołanie, winno ono być załatwione w trybie przepisów Kpa o odwołaniach.

Tryb odwoławczy ma w przepisach tego kodeksu pierwszeństwo przed trybem nadzoru obejmującym m.in. stwierdzenie nieważności decyzji /art. 156 par. 1 Kpa/.

2. Tok instancyjny, zgodnie z art. 15 Kpa, jest regułą obowiązującą przy załatwianiu tych spraw.

W świetle przepisów Kpa logicznym następstwem organizacji postępowania administracyjnego jest zasada, że jeżeli strona korzysta z toku instancyjnego, to do jego wyczerpania nie powinny być podejmowane działania zmierzające do usunięcia nieprawidłowości w decyzji środkami pozainstancyjnymi, w tym w drodze stwierdzenia jej nieważności.

3. Uprawnienia organu stosującego art. 156 par. 1 Kpa są węższe, niż uprawnienia organu odwoławczego.

Organ odwoławczy rozstrzyga bowiem ponownie sprawę pod względem merytorycznym, przeprowadzając w miarę potrzeby dalsze postępowanie wyjaśniające.

Organ odwoławczy może korygować zarówno wady prawne decyzji, jak też wady polegające na niewłaściwej ocenie okoliczności faktycznych, bądź powodujące inne nieprawidłowości.