Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 23 lipca 1986 r., II SA 232/86

Teza

1. W art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 1974 r. o wykonywaniu handlu oraz niektórych innych rodzajów działalności przez jednostki gospodarki nie uspołecznionej /t.j. Dz.U. 1983 nr 43 poz. 193/ wymieniono przypadki w których cofnięcie zezwolenia jest obligatoryjne, niezależnie od oceny właściwego organu administracyjnego orzekającego w sprawie.
2. W przypadkach wymienionych w art. 8 ust. 2, właściwy organ administracji państwowej, po ustaleniu w sposób niewątpliwy, iż w badanej sprawie zaistniała któraś z przyczyn określonych w tymże ustępie może bądź cofnąć zezwolenie bądź też zezwolenie nie cofnąć.

Rozstrzygnięcie w takich przypadkach ma charakter uznaniowy, oparty na całokształcie materiału dowodowego a uwzględniający w szczególności takie okoliczności jak: stopień i wagę naruszenia przepisów, nasilenie złej woli, powtarzalność, stopień społecznej szkodliwości, itp.