Uzasadnienie
W orzeczeniu /decyzji/ Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 29 lipca 1949 r., wydanym na podstawie art. 2 ust. 1 pkt "e" dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej /Dz.U. R.P. 1945 nr 3 poz. 13/ w pkt 1 uznano, że nieruchomość ziemska o obszarze 16,488 ha, której wydzielenie prawne w 1937 r. z dóbr (...) było nieskuteczne oraz nieruchomość "R. i Spółka, cegielnia i młyn, Spółka Komandytowa", stanowiąca współwłasność (...), obejmująca wraz z wyżej wymienionymi dobrami ponad 50 ha użytków rolnych, przeszły na własność Skarbu Państwa na cele reformy rolnej zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. "e" dekretu z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej.
Z powyższej decyzji wynika w sposób niewątpliwy, że przedmiotowa nieruchomość wchodziła w skład kompleksu ziemskiego o powierzchni 1008 ha, którego współwłaścicielami byli Edward i Marian R.
Trafnie podkreślono w decyzji, że nie nastąpiło skuteczne prawne wydzielenie w 1937 r. majątku "R. i Spółka, cegielnia i młyn, Spółka Komandytowa", skoro władze administracyjne nie zezwoliły na podział /art. 1 Rozporządzenia Tymczasowego Rady Ministrów z dnia 1 września 1919 r. - Dz.U. R.P. nr 73 poz. 428/ i zawarta ugoda nie powoduje skutków prawnych w odniesieniu do dekretu o przeprowadzeniu reformy rolnej.
Chybione są więc zarzuty naruszenia przepisów zarówno prawa materialnego jak i przepisów postępowania administracyjnego, gdyż poczynione ustalenia nie nasuwają wątpliwości w świetle dowodów zebranych w sprawie niniejszej.