Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 16 kwietnia 1986 r., sygn. akt II SA 2513/85

Tezy

Skoro organ podjął czynności aktualizacji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w części obejmującej teren, na którym wzniesiono samowolnie obiekty budowlane wbrew dotychczasowym ustaleniom tego planu, to od wyników dokonanych ocen, o jakich mowa w art. 33 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 lipca 1982 r. o planowaniu przestrzennym /Dz.U. nr 35 poz. 185/, i od zajętego w tym zakresie stanowiska przez właściwą radę narodową /art. 33 ust. 2 ustawy o planowaniu przestrzennym/, zależy wyjaśnienie w postępowaniu administracyjnym, czy samowolnie wznoszony lub wybudowany obiekt budowlany znajduje się na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym jest przeznaczony na taki cel.

Wydanie w takiej sytuacji nakazu przymusowej rozbiórki na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 38 poz. 229 ze zm./, bez wyczekiwania na wynik działań podjętych dla oceny aktualności planu, stanowi naruszenie przepisów art. 7 i art. 77 par. 1 Kpa, mające istotny wpływ na wynik sprawy.