Uzasadnienie
6 II SA 2562/03
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] czerwca 2003 roku nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. po rozpoznaniu odwołania R.O. na postanowienie Wójta Gminy K. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003 roku w przedmiocie obciążenia strony kosztami postępowania rozgraniczeniowego w wysokości połowy poniesionych kosztów tj. kwoty [...] złotych na rzecz L. i S.J. na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 262 § 1 pkt 2 i art. 141, art. 126, 144 kpa w zw. z art. 33 ust. 1 i art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 roku-Prawo geodezyjne i kartograficzne /Dz.U. Dz 2000 r. nr 100, poz. 1086 z póz. zm./utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji.
W ocenie SKO w O. obciążenie R.O. połową kosztów postępowania rozgraniczeniowego jest zasadne. Zgodnie z art. 262 § 1 pkt 2 kpa stronę obciążają koszty postępowania, które zostały poniesione w interesie lub na żądanie strony, a nie wynikają z ustawowego obowiązku ponoszenia ich przez organy prowadzące postępowanie. Należy dokonać rozróżnienia interesu faktycznego od interesu prawnego, o którym mowa jest w art. 262 1 pkt 2 kpa. Pojęcie interesu w poniesieniu kosztów postępowania nie należy ograniczać do wąsko pojmowanych bezpośrednich korzyści wyrażających się w inicjatywie wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego, lecz dotyczy również interesu prawnego wynikającego z przepisów art. 152 i 153 kc – ustalenie stabilnej granicy między sąsiednimi nieruchomościami dla obu stron tj. właścicieli tych nieruchomości. Przepisy art. 152 i 153 kc wyrażają zasadę, że postępowanie rozgraniczeniowe prowadzone jest w interesie wszystkich właścicieli a koszty strony ponoszą po połowie. Zasada powyższa odnosi się także do postępowania administracyjnego i znajduje swoje odzwierciedlenie w przepisie art. 262 § 1 pkt 2 kpa.
Na postanowienie SKO w O. z dnia [...] czerwca 2003 roku skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył R.O. wnosząc o jego uchylenie. W ocenie skarżącego obciążenie go, na rzecz L. i S. J., kosztami postępowania rozgraniczeniowego jest niesłuszne. Postępowanie rozgraniczeniowe zastało wszczęte bez porozumienia się z nim. Brak też było jego zgody na przeprowadzenie rozgraniczenia. Państwa J. realizują swoje prywatne interesy a on musi ponosić koszty. Poza tym nie jest pewien czy wytyczona granica przebiega we właściwym miejscu. Poprzednie postanowienie w przedmiocie kosztów zostało uchylone, co w jego ocenie oznaczało zakończenie sprawy i nie musi ponosić kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę SKO w O. wnosiło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Przedmiotem rozpoznania jest skarga wniesiona do Naczelnego Sadu Administracyjnego.
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./, sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy wojewódzkie.
Niniejsza sprawa należy do takiej kategorii spraw. W świetle art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W grę wchodzi kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej pod względem zgodności z prawem materialnymi przepisami procesowymi.
Kontrolując zaskarżone postanowienie z punktu widzenia powyższych zasad skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy zauważyć, że sprawa była przedmiotem ponownego rozpoznania przez SKO w O.. Poprzednie postanowienie Wójta Gminy w K. z dnia [...] lutego 2003 roku zostało uchylone a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania. O wszczęciu postępowania w przedmiocie obciążania połową kosztów postępowania rozgraniczeniowego skarżący został powiadomiony, czego dowodzi potwierdzenie odbioru zawiadomienia o wszczęciu postępowania. Tym samym zarzut o braku zawiadomienia o wszczęciu postępowania jest bezpodstawny.
Pozostałe zarzuty skargi sprowadzają się do naruszenia przez SKO w O. art. 262 § 1 pkt 2 kpa tylko dlatego, że to L. i S.J. wywołali postępowanie rozgraniczeniowe, którym on nie był zainteresowany realizując tym samym swój prywatny interes.
Zgodzić się trzeba z SKO w O., że należy rozróżnić interes faktyczny, który prezentuje skarżący, od interesu prawnego, o którym mowa w przepisie art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a. Interes prawny został określony zasadą dotyczącą rozgraniczenia nieruchomości wyrażoną w przepisach art. 152 i 153 kodeksu cywilnego, że postępowanie rozgraniczeniowe prowadzone jest w interesie wszystkich właścicieli nieruchomości, podlegających rozgraniczeniu a koszty rozgraniczenia ponoszą strony po połowie. Zasada ta odnosi się również do postępowania administracyjnego a znajduje swoje odzwierciedlenie w cytowanym wyżej przepisie art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a.
Pojęcie interesu w poniesieniu kosztów postępowania w rozumieniu przepisu art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a. nie należy ograniczać jedynie do wąsko pojmowanych bezpośrednich korzyści w przeprowadzeniu postępowania rozgraniczeniowego wyrażających się w inicjatywie wszczęcia tego postępowania, ale dotyczy ono również interesu prawnego wynikającego z przepisów ustawy (art. 152 i 153 k.c.), jakim w tym przypadku jest ustalenie stabilnej granicy między sąsiadującymi nieruchomościami obu stron - właścicieli tych nieruchomości /wyrok NSA z dnia 3.06.1998 IISA 479/98/.
Rozstrzygniecie organu w przedmiocie kosztów postępowania jest więc prawidłowe. Wydanie przez Wójta Gminy w K. prawomocnej decyzji z dnia [...] grudnia 2002 roku o rozgraniczeniu nieruchomości ozn. Nr ewid. [...] położonej w obrębie geodezyjnym B., Gmina K. było wystarczającą przesłanką do obciążenia R. O. połową kosztów postępowania rozgraniczeniowego na rzecz L. i S.J. po złożeniu przez nich wniosku. Dokonane, decyzją Wójta, prawomocne rozgraniczenie leży także w interesie skarżącego. Została bowiem skonkretyzowana granica. Ustalone zostały granice prawa własności każdego z właścicieli sąsiadujących nieruchomości.
W świetle powyższych rozważań zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Zaistniał bowiem ściśle określony przypadek, przewidziany art. 262 § 2 pkt 2 kpa, kiedy to koszty postępowania obciążają stronę.
Z braku uzasadnionych podstaw skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.