Uzasadnienie
Wojewoda [...]decyzją z dnia [...] czerwca 2003 r. wydaną na podstawie art. 6 c ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (t. j. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 ze zm.), art. 3 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003, Nr 6, poz.
65) w związku z art. 37 j, art. 37 l ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania S.O. od decyzji Starosty Z. z dnia [...] czerwca 2003 r. w przedmiocie odmowy przyznana zasiłku przedemerytalnego, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji organ podał, że S.O. w dniu [...] grudnia 2001 r. został zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w Z. jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] grudnia 2002 r. W dniu [...] grudnia 2001 r. złożył wniosek o przyznanie zasiłku przedemerytalnego. Stosownie do art. 37 j ust. 1 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r., zasiłek przedemerytalny przysługiwał osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku dla bezrobotnych oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli posiadała okres uprawniający do zasiłku wynoszący 35 lat dla mężczyzn lub 30 lat w tym, co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze.
Ponadto, zgodnie z art. 37 l powołanej ustawy, prawo do zasiłku przedemerytalnego przysługiwało na wniosek osobie, która w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy lub w okresie pobierania zasiłku posiadała lub spełniała warunki do ich nabycia. Do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego zaliczało się okres aktualnie pobieranego zasiłku.
W sprawie uznano za bezsporne, że S.O. na dzień [...]grudnia 2001 r., tj. na dzień ostatniej rejestracji w PUP legitymował się ponad 15 letnim okresem zatrudnienia w warunkach szczególnych. Tym samym aby być osobą uprawnioną do zasiłku przedemerytalnego niezbędne było posiadanie przez skarżącego na dzień [...] stycznia 2002 r., co najmniej 30 letniego okresu uprawniającego do zasiłku.
Ustalono, że na dzień [...] stycznia 2002 r. S. O.nie legitymował się okresem uprawniającym do zasiłku co najmniej 30 lat, przy posiadaniu ponad 15 letniego okresu zatrudnienia w warunkach szczególnych.
S. O. na dzień ostatniej rejestracji legitymował się okresem uprawniającym do zasiłku wynoszącym 29 lat, 1 miesiąc i 29 dni. Do okresu uprawniającego do pobieranego przez skarżącego zasiłku dla bezrobotnych zaliczono okres od [...] grudnia 2001 r. do [...]stycznia 2002 r.
Wobec tego organ uznał, że nie jest możliwe przyznanie mu wnioskowanego świadczenia, ponieważ nie zostały spełnione przesłanki z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty w związku z art. 37 j ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.
Organ podał, że do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego nie uwzględniono okresu praktyk pod ziemią w Zakładach Górniczych "[...]" w okresie od [...] września 1970 r. do [...] czerwca 1972 r., ponieważ w tym okresie skarżący nie był pracownikiem zatrudnionym na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego młodocianych pracowników tj. nie został spełniony warunek z art. 24 ust. 4 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego S. O. zakwestionował fakt niezaliczenia do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego jego praktyk pod ziemią w Zasadniczej Szkole [...] w L..
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z argumentacją zbieżną z uzasadnieniem zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie należy wyjaśnić, że w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Stąd właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, bowiem na obszarze tego Sądu znajduje się siedziba Wojewody [...] - art. 13 § 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 37 j ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 35 lat dla mężczyzn lub posiada okres uprawiający do zasiłku wynoszący 30 lat (dla mężczyzn), w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Wymienione przesłanki zostały sformułowane w kategoryczny sposób, nie pozostawiając marginesu uznania organowi stosującemu prawo.
W stanie prawnym obowiązującym w dniu wydania w sprawie decyzji ostatecznej skarżący nie spełniał łącznie wszystkich przesłanek warunkujących uzyskanie prawa do świadczenia przedemerytalnego. Mając prawo do zasiłku dla bezrobotnych oraz okres uprawniający do emerytury nie wykazał się wymaganym okresem uprawniającym do zasiłku, wynoszącym 30 lat w tym co najmniej 15 lat wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Skarżący udokumentował okresy zatrudnienia uprawniające do zasiłku w wymiarze 29 lat, 1 miesiąca i 29 dni przy wykazanym ponad 15 letnim okresie zatrudnienia w warunkach szczególnych.
Do okresu uprawniającego do zasiłku, nie wlicza się okresu pobierania teoretycznej i praktycznej nauki w przyzakładowej szkole górniczej, ponieważ żaden z przepisów powołanej ustawy nie przewiduje takiej możliwości.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego podkreśla się, że okresy uprawniające do zasiłku zostały wyczerpująco wymienione w przepisach ustawy, zatem inne okresy nie mogą być zaliczone do stażu zatrudnienia, od którego zależy nabycie prawa do zasiłku przedemerytalnego (por. wyrok SN z dnia 17 listopada 2000 r. III RN 46/00, OSNAPU 2001, nr 12, poz. 404).
W rozważanej sprawie, jak wynika z treści umowy o naukę w Zasadniczej Szkole [...]" [...]" z dnia[...]września 1969 r., kształcenie zawodowe prowadzone przez Kombinat [...] w L. odbywało się poza ramami umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego, przewidzianej przepisem art. 24 ust. 4 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.
Jak już zasygnalizowano przesłanki, których spełnienie uprawnia do przyznania zasiłku przedemerytalnego, wymienione w art. 37 j ust. 1 ustawy, mają jednoznacznie określony charakter. Ich ocena jest niezależna od innych, nie wymienionych w ustawie okoliczności jak trudna sytuacja życiowa i materialna strony, jej stan rodzinny, wiek, trudności w znalezieniu pracy, itp.
Powyższe pozwala stwierdzić, że organy decyzyjne nie naruszyły prawa, wobec czego skargę należało oddalić na podstawie art. 151 w zw. z art. 132 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 97 § 1 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.