Tezy
Gdyby nawet przyjąć, że odmowa przedstawienia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej kandydatury na stanowisko sędziego jest administracyjnym elementem sprawy powołania sędziego lub wręcz decyzją Krajowej Rady Sądownictwa jako organu administrującego sprawami kadrowymi w resorcie wymiaru sprawiedliwości, to z mocy art. 196 par. 4 pkt 3 Kpa zaskarżenie jej do sądu administracyjnego byłoby niedopuszczalne.
Przepis ten wyłącza spod kognicji sądu skargi na decyzje w sprawach "odmowy powołania lub mianowania na stanowisko kierownicze i do pełnienia funkcji w organach państwowych, chyba że obowiązek powołania lub mianowania wynika z przepisów prawa".
Nie ulega wątpliwości, że w pojęciu "funkcji w organach państwowych" mieszczą się stanowiska sędziów i że w omawianych ustawach nie przewidziano obowiązku powołania na te stanowiska osób spełniających określone dla sędziów wymagania.
Wyjątek stanowią tylko roszczenia sędziów dotyczące ich powrotu na zajmowane poprzednio stanowisko lub stanowisko równorzędne, potwierdzony wykładnią niektórych przepisów o ustroju organów wymiaru sprawiedliwości /w tym art. 59 par. 6 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r./ dokonaną przez Trybunał Konstytucyjny uchwałą z dnia 6 listopada 1991 r.