Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] listopada 2002 r. [...] Wojewódzki Inspektorat Transportu Drogowego we W. z siedzibą w L. nałożył na przedsiębiorcę Z.M. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą PHU "M." w K. karę pieniężną w łącznej wysokości [...] zł złotych z powołaniem się na przepis art 92 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 6.09.2001 r. o transporcie drogowym / Dz.U. 125 poz. 1371/ oraz l.m. 10381 /1/ /a/ i l.m. 10381 /1/ /c/ umowy ADR / Dz.U 1999 r. Nr. 30, poz 287/ za brak podczas kontroli w dniu [...] listopada 2002 r. dokumentu przewozowego i pisemnych instrukcji dla kierowcy oznaczonych znakiem [...] w sytuacji wykonywania przewozu cysterną próżną, nieoczyszczoną.
W odwołaniu od tej decyzji strona nie kwestionowała braku tych dokumentów podczas przewozu i podnosiła, że w chwili kontroli żaden towar nie był przewożony, a tym samym kierowca nie musiał posiadać wymaganych dokumentów.
W wyniku rozpoznania tego odwołania, decyzją z dnia [...] czerwca 2003 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej w wysokości [...] zł za " Przewóz w zakresie wykonywanego transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne materiału niebezpiecznego bez posiadania przy sobie przez kierowcę wymaganych pisemnych instrukcji" oraz uchylił zaskarżoną decyzję w pozostałym zakresie, jednocześnie nakładając na stronę karę pieniężną w wysokości [...] zł za wykonywanie transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne materiału niebezpiecznego bez sporządzenia dokumentu przewozowego.
Uzasadniając zmianę decyzji organu I instancji na niekorzyść strony skarżącej w części dotyczącej braku dokumentu przewozowego Główny Inspektor podniósł, że skoro strona w odwołaniu kwestionuje obowiązek posiadania w pojeździe dokumentu przewozowego w przypadku cysterny próżnej, nieoczyszczonej, to taką sytuację należy uważać za głęboko naganną, a ponadto strona sama przyznała, że przewóz odbywał się nie tylko bez posiadania przy sobie dokumentu przewozowego, ale w ogóle taki dokument nie został sporządzony.
W skardze na powyższą decyzję w zakresie nałożenia kary pieniężnej w wysokości [...] zł strona wnosi o jej uchylenie jako niezgodnej z prawem, zarzucając naruszenia art. 139 kpa oraz zasady dwuinstancyjności.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 15 kpa postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne, co oznacza dwukrotne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej pod względem przedmiotowym i podmiotowym., zaś wykroczenie przez organ drugiej instancji poza te granice narusza zasadę dwuinstancyjności.
W sprawie niniejszej Główny Inspektor Transportu Drogowego zmieniając decyzję organu pierwszej instancji na niekorzyść strony wnoszącej odwołanie nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości [...] zł za brak dokumentu przewozowego, a zatem karę znacznie surowszą niż kara nałożona w pierwszej instancji - [...] zł.
Podstawą faktyczną takiej decyzji było przyjęcie, w oparciu o interpretację treści odwołania strony, iż nie został sporządzony dokument przewozowy w sytuacji, gdy kierowca przedsiębiorcy wykonywał przewóz cysterną próżną i nieoczyszczoną.
Jednakże z protokołu kontroli pojazdu, będącego podstawą wymierzenia kary w wysokości [...] zł, sporządzonego w dniu [...] listopada 2002 r. takie okoliczności nie wynikają.
Ustalenia tego protokołu mówią jedynie o tym, że kierowca nie okazał listu przewozowego, a zatem jak należy rozumieć, nie miał takiego dokumentu przy sobie.
Sytuacja taka oznacza, że organ II instancji dokonał innych ustaleń faktycznych, niż ustalenia faktyczne organu I instancji, opisane w protokole kontroli z dnia [...] listopada 2002 r., nie wyjaśniając co do zasady czy taki dokument w rzeczywistości istniał czy też nie i w oparciu o takie ustalenia orzekł karę surowszą, niż kara wymierzona w I instancji.
Analizując zatem zaskarżoną decyzję z punktu widzenia art. 15 kpa i art. 139 kpa skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja narusza prawo w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.
Organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, nakładając na nią nowy obowiązek, który nie był objęty postępowaniem administracyjnym w I instancji /tak SN w wyroku z dnia 9 listopada 1995 r., ARN 53/95 -OSN 1996,Nr. 11, poz. 152/.
Nie ulega natomiast wątpliwości, że decyzja organu I instancji była prawidłowa i zgodna z obowiązującymi w tym zakresie przepisami, gdyż w przypadku próżnej, nieoczyszczonej cysterny kierowca powinien posiadać przy sobie zarówno pisemne instrukcje, jak też dokument przewozowy zgodny z l.m. 10381/ 1/ /a/ umowy ADR z dopiskiem dotyczącym próżnej cysterny, klasy, informacji o ostatnim ładunku, o czym skarżący winien wiedzieć jako przedsiębiorca zawodowo trudniący się przewozami towarów niebezpiecznych.
W tym stanie rzeczy zaskarżona decyzja podlega uchyleniu, stosownie do przepisu art. 145 & 1 pkt. 1 litera c prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. 152 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylona decyzja nie podlega wykonaniu.
Mając wszystkie te okoliczności na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji, o kosztach rozstrzygając w oparciu o art. 200 i art. 209 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.