Uzasadnienie
C.-P. Sp. z o.o. w W., zwana dalej skarżącą, zwróciła się do Ministra Finansów o zmianę zezwolenia na prowadzenie kasyna gry w W., poprzez wprowadzenie nowej grę w karty pn. {SYMBOL 34 \f "Times New Roman" \s 14}Poker Plus{SYMBOL 34 \f "Times New Roman" \s 14}. Jedn ocześnie skarżąca zwróciła się o zatwierdzenie regulaminu tej gry. Ostateczną decyzją Ministra Finansów z dnia 16 października 2000 r. (...) utrzymano w mocy wcześniejszą decyzję tego organu z dnia 31 sierpnia 2000 r., w której odmówiono C.-P. Sp. z o.o. w W., zwanej dalej skarżącą, zatwierdzenia w trybie art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach los owych i zakładach wzajemnych /Dz.U. 1998 nr 102 poz. 650 ze zm./ regulaminu gry pod nazwą Poker Plus.
Jednocześnie organ koncesyjny nie rozpoznał wniosku skarżącej w przedmiocie wprowadzenia nowej grę w karty pn. {SYMBOL 34 \f "Times New Roman" \s 14}Poker Plus{SYMBOL 34 \f "Times New Roman" \s 14}. Istota tej gry polega na porównaniu wartości jednej tylko karty, którą posiada każdy z uczestników gry. Wygry wa ten, którego karta ma wyższą wartość w świetle regulaminu gry. Omawianą grę skarżąca zamierza wprowadzić do kasyna w hotelu M. w W. Odmawiając zatwierdzenia regulaminu wyżej wymienionej gry organ koncesyjny wziął pod uwagę, że w świetle art. 2 ust. 1 pkt 5 cytowanej ustawy w kasynie może być urządzana gra w pokera. Aczkolwiek cytowana ustawa ani przepisy wykonawcze nie definiują zasad gry w pokera, niemniej w świetle wiedzy encyklopedycznej gra pod nazwą Poker Plus nie odpowiada wymogom gry w pokera. I tak w świetle Wielkiej Encyklopedii Powszechnej PWN z 1966 r. tom 8 str. 807 poker to hazardowa gra w karty, gra się w 2, 3,4 a także 5 osób, o wygranej decyduje największy walor zestawu 5 kart, liczony według specjalnych zasad.
Według zaś Encyclopaedia Britannica, Inc, 15th Edition. Volume 14, str. 623 rozdanie pokera składa się z pięciu kart, gracze próbują budować kombinację dwóch lub więcej kart tej samej wartości, sekwensy pięciu kart lub sekwensy pięciu kart tego samego koloru.
Rzadziej spotykane układy kart oceniane są wyżej niż układy spotykane częściej. Podobnie w Colliers Encyclopedia /with Bibliography and Index/, The Crowell - Collier Publishing Company, 1996, str. 176-177 różne układy kart są oceniane na podstawie ustalonej skali, bazującej na względnej częstotliwości, z jaką zdarzają się i powtarzają pewne kombinacje kart w rozdaniach następujących po całkowitym przetasowaniu standardowej, liczącej 52 karty, talii; we wszystkich formach gry, zestaw różnych kombinacji kart rozdania pokerowego, licząc od najwyższego do najniższego wygląda następująco: poker królewski, kareta, full, kolor, sekwens, trójka, dwie pary, para oraz najstarsza karta.
Przytoczone definicje nie określają zasad gry w pokera. Jednakże, zdaniem organu koncesyjnego, wskazują na cechy charakterystyczne tej gry. W szczególności we wszystkich definicjach występuje element wspólny, tj. określona kombinacja kart decydująca o wygranej. Natomiast przedstawiony przez skarżącą regulamin gry w karty pod nazwą Poker Plus nie spełnia wymogów cytowanych definicji. W szczególności o wygranej decyduje wyższość jednej tylko karty, a nie największy walor zestawu kart /np. poker, kareta, full/, decydujący o uznaniu danej gry za grę w karty poker.
W skardze na powyższą decyzję, wniesioną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżąca akcentuje brak ustawowego zdefiniowania gry w pokera. Zdaniem skarżącej wydawnictwa encyklopedyczne, z uwagi na ich skrótowość, nie mogą być miarodajne w kwestii uznania danej gry za grę w pokera. Powołuje się na autorytet amerykańskiego autora Johna Scarnea, który w opracowaniu Scarnes Guide to Modern Poker, wydanym przez Simon&Schuster, Inc New York 1984, wskazuje na znaczną liczbę wariantów tej gry. Jednym z nich jest One Card Poker, czyli Jednokartowy Poker.
W tej wersji gracze otrzymują po jednej karcie. O wygranej decyduje jej wartość. W USA ta wersja pokera znana jest pod nazwą Lazy Edna lub Lazy Mary. Według Johna Scarna, bez względu na to jaką wersję pokera rozgrywa się w kasynie, we wszystkich tych wariantach dwa czynniki mają decydujące znaczenie dla tej gry. Po pierwsze, wartość karty lub kart. Po drugie zaś, że pokazywany układ kart nie może zawierać więcej niż 5 kart.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ Sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeśli ustawa nie stanowi inaczej. Innymi słowy, Naczelny Sąd Administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, stanowiącego przedmiot postępowania administracyjnego, a w szczególności nie przyznaje odpowiednich praw lub świadczeń, jak też nie nakłada obowiązków, a jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Analizując pod tym kątem skargę, zasługuje ona na uwzględnienie.
Jak to już wyżej wskazano skarżąca zwróciła się o zmianę zezwolenia na prowadzenie kasyna gry, poprzez wprowadzenie nowej grę w karty pn. {SYMBOL 34 \f "Times New Roman" \s 14} Poker Plus{SYMBOL 34 \f "Times New Roman" \s 14}, a także zatwierdzenie regulaminu tej gry. W następstwie tych wniosków organ koncesyjny miał obowiązek rozpoznać w pierwszej kolejności wniosek skarżącej o zmianę zezwolenia w przedmiocie wprowadzenia nowej grę w karty pn. {SYMBOL 34 \f "Times New Roman" \s 14}Poker Plus{SYMBOL 34 \f "Times New Roman" \s 14}. W przypadku zaś powzięcia wątpliwości co do charakteru wnioskowanej gry, a w szczególności, czy jest ona grą losową, organ koncesyjny miał obowiązek rozstrzygnąć tę kwestię w trybie art. 2 ust. 3 cytowanej ustawy.
Stosownie do powołanego wyżej przepisu minister właściwy do spraw finansów publicznych rozstrzyga w drodze decyzji, czy gra losowa, zakład wzajemny lub gra na automacie, niewymienione w ust. 1, 2 i 2a, jest grą losową, zakładem wzajemnym lub grą na automacie. Takie decyzje, a w szczególności decyzja, o której mowa w art. 2 ust. 3 ustawy o grach losowych i zakładach wzajemnych, nie zostały wydane. Natomiast w to miejsce organ koncesyjny ograniczył się do odmowy zatwierdzenia regulaminu wnioskowanej gry, gdyż w jego ocenie {SYMBOL 34 \f "Times New Roman" \s 14}Poker Plus{SYMBOL 34 \f "Times New Roman" \s 14} nie odpowiada wymogom gry w pokera, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 5 cytowanej ustawy. Jednak że takie zachowanie organu koncesyjnego naruszyło w szczególności art. 2 ust. 3 wyżej wymienionej ustawy.
W świetle wykształconego orzecznictwa, co wymaga podkreślenia, wątpliwości co do charakteru gry losowej albo zakładu wzajemnego rozstrzyga się decyzją administracyjną wydaną na podstawie art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach losowych i zakładach wzajemnych, a nie decyzją w sprawie zatwierdzenia regulaminu takiej gry, w trybie art. 13 ust. 2 ustawy /por. wyrok NSA z dnia 25 maja 1998 r. II SA 414/98 Prawo Gospodarcze 1999 nr 5 str. 24/.
Przy rozstrzyganiu w trybie art. 2 ust. 3 cytowanej ustawy spornej kwestii, czy gra w karty pn. {SYMBOL 34 \f "Times New Roman" \s 14}Poker Plus{SYMBOL 34 \f "Times New Roman" \s 14} odpowiada wymogom gry w pokera, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 5 tej ustawy, czy też nie, nie jest dostatecznie uzasadnione ograniczenie się tutaj przez organ koncesyjny jedynie do potocznego rozumienia gry w pokera. Brak jest bowiem ustawowej definicji takiej gry. Dlatego przy rozstrzyganiu kwestii charakteru gry w pokera nie powinno być, zdaniem NSA, przeszkód do posiłkowania się w tym względzie odpowiednimi materiałami zagranicznymi, tym bardziej w sytuacji, gdy uczestnikami gier w kasynach są w dużej mierze obcokrajowcy.
Nie można zatem wykluczyć, iż ich rozumienie zasad gry w pokera może odbiegać od tradycyjnego pojęcia, jakie przypisywane jest grze o nazwie {SYMBOL 34 \f "Times New Roman" \s 14}poker{SYMBOL 34 \f "Times New Roman" \s 14}.
W tym stanie sprawy zaskarżona decyzja podlega uchyleniu /art. 22 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 22 ust. 2 pkt 1 i 3 ustawy o NSA/.
O kosztach postępowania orzeczono na zasadzie art. 55 ust. 1 ustawy o NSA.