Uzasadnienie
Pełnomocnik Ministra Obrony Narodowej do Spraw Resortowej Opieki Zdrowotnej decyzjami z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...] i nr [...] utrzymał w mocy decyzję Komendanta [...] Szpitala Wojskowego z Przychodnią Samodzielnego Publicznego ZOZ w O. z dnia [...] maja 2002 r., którą to decyzją - wydaną na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 1974 - o uposażeniu żołnierzy oraz rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 15 czerwca 2000 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów o uposażeniu żołnierzy - odmówiono p. [...] J. B. stwierdzenia prawa do nagrody rocznej za rok 2000 i 2001. oraz jej wypłaty.
W uzasadnieniu decyzji podano, że w myśl art. 4 ust. 1 ustawy o uposażeniu żołnierzy nagroda roczna ma charakter fakultatywny, gdyż żołnierzom mogą być przyznawane nagrody roczne i zapomogi. Samodzielna Przychodnia ZOZ prowadzi gospodarkę finansową na zasadzie samodzielnego podmiotu prawnego, a zatem tworzenie funduszu na nagrody należy w myśl § 5 ust. 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 23 marca 2001 r. w sprawie tworzenia i wysokości funduszów na nagrody roczne i zapomogi dla żołnierzy (Dz. U. Nr 28, poz. 314) do Komendanta SP ZOZ, który podejmuje decyzję w tym zakresie mając na uwadze przesłanki określone w tym przepisie. Komendant SP ZOZ w O. takiej zaś nagrody nie zaplanował w planie finansowym na 2000 i 2001 r.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego [...] J. B. domagał się uchylenia powyższych decyzji zarzucając m.in., iż przyznanie nagrody rocznej na podstawie rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 20 lipca 2000 r. w sprawie nagród rocznych nie zostało uzależnione od tego, czy w danej jednostce organizacyjnej podległej Ministrowi Obrony Narodowej zostały zaplanowane środki na ten cel, czy też nie. Kryteria przyznawania tej nagrody zostały określone wyłącznie w § 3 ust. 1, i w § 8 rozporządzenia, które to kryteria skarżący spełnia.
Pełnomocnik MON do Spraw Resortowej Opieki Zdrowotnej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie powołując się na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W dacie wydania zaskarżonych decyzji z dnia [...] sierpnia 2002 r. obowiązywała decyzja nr 102/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 kwietnia 2002 r. w sprawie powierzenia Szefowi Zarządu Wojskowej Służby Zdrowia Sztabu Generalnego Wojska Polskiego funkcji Pełnomocnika Ministra Obrony Narodowej do Spraw Resortowej Opieki Zdrowotnej (Dz. Urz. MON Nr 7, poz. 69), w świetle której ten Pełnomocnik nie został upoważniony do wydawania, w imieniu Ministra Obrony Narodowej decyzji administracyjnych.
Do wydawania takich decyzji w niektórych sprawach Pełnomocnik Ministra Obrony Narodowej do Spraw Resortowej Opieki Zdrowotnej został upoważniony dopiero decyzją Ministra Obrony Narodowej Nr [...] z dnia [...] lutego 2003 r., a więc już po wydaniu zaskarżonych decyzji (por. pkt [...] decyzji Nr [...]).
Właściwość tego Pełnomocnika do podejmowania decyzji administracyjnych nie wynika również z innych przepisów mogących mieć w sprawie zastosowanie, a mianowicie, ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy (Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 693).
Mając na względzie powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w pkt 1 wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). O wykonalności zaskarżonej decyzji orzeczono na mocy art. 152 tej ustawy. Natomiast o kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 209 omawianej ustawy.