Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 12 marca 1993 r., sygn. akt II SA 311/93

Tezy

Z karty rejestracyjnej bezrobotnego wynika, że skarżąca w dniu 24.10.1991 r. oświadczyła i poświadczyła to własnym podpisem, iż nie prowadzi /i nie zawiesiła prowadzenia/ działalności gospodarczej.

W sprawie niesporne jest także, iż wcześniej - bo w dniu 6.09.1991 r. - skarżąca dokonała w Urzędzie Miasta wpisu działalności gospodarczej w zakresie handlu obwoźnego artykułami przemysłowymi pochodzenia krajowego i zagranicznego.

Uzyskanie takiego wpisu skutkuje powstanie domniemania, iż działalność ta jest faktycznie wykonywana; w przeciwnym wypadku każdy kto posiada wpis do ewidencji i oświadczył, iż jej nie prowadzi, mógłby równolegle działalność tą prowadzić i jednocześnie otrzymywać zasiłek dla bezrobotnych.

Oczywiście domniemanie to, jak i każde inne, może być obalone, ale ciężar dowodu w tym zakresie spoczywa na skarżącej.

W niniejszej sprawie skarżąca nie udowodniła, że nie prowadziła działalności gospodarczej mimo wpisu do ewidencji, bowiem samo jej oświadczenie w tym zakresie - jak to już stwierdzono wyżej nie jest wyczerpujące.