Postanowienie WSA w Warszawie z 19 sierpnia 2004 r., II SA 3121/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

w dniu 19 sierpnia 2004r. na posiedzeniu niejawnym spraw ze skarg A. S. na pisma Szefa Służby Cywilnej: - z dnia [...] lipca 2003r. nr [...] w przedmiocie konkursu na stanowisko Dyrektora Generalnego [...] Urzędu Wojewódzkiego ([...]); - z dnia [...] czerwca 2003r. nr [...] w przedmiocie konkursu na stanowisko Dyrektora Generalnego Ministerstwa [...] ([...]); - z dnia [...] czerwca 2003r. nr [...] w przedmiocie konkursu na stanowisko Dyrektora Generalnego [...] Urzędu Wojewódzkiego ([...]); postanawia odrzucić skargi. SPOST Sentencja - Postanowienie

Skład

Przewodniczący: Asesor WSA Jacek Fronczyk

Uzasadnienie

A. S. przedmiotem skarg do Naczelnego Sądu Administracyjnego uczynił pisma Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] lipca 2003r., [...] czerwca 2003r. i [...] czerwca 2003r. zawiadamiające skarżącego o wynikach prac zespołów przeprowadzających konkursy na stanowiska: Dyrektora Generalnego [...] Urzędu Wojewódzkiego ([...]), Dyrektora Generalnego Ministerstwa [...] ([...]) i Dyrektora Generalnego [...] Urzędu Wojewódzkiego ([...]). W pismach zawarto również informacje o prawie wglądu do uchwał podjętych przez zespoły konkursowe i możliwości złożenia od wyników konkursów odwołań do Szefa Służby Cywilnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie wyjaśnić należy, iż w związku ze zmianą struktury sądownictwa administracyjnego, na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 01 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

W istocie przedmiotem skarg są pisma Szefa Służby Cywilnej zawiadamiające o wynikach prac zespołów konkursowych.

Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne;
2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

1. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Przedmiotowe pisma nie są decyzjami administracyjnymi, nie są również postanowieniami, ani też innymi aktami w rozumieniu cytowanego przepisu. Możliwość skarżenia do sądu administracyjnego pisma zawiadamiającego o wynikach prac zespołu konkursowego nie wynika także z innych uregulowań (art. 3 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), w szczególności z ustawy z dnia 18 grudnia 1998r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 1999r. Nr 49, poz. 483 z późn. zm.).

Powyższe wskazuje zatem, że sprawy objęte skargami nie podlegają kognicji sądu administracyjnego, co w konsekwencji czyni je niedopuszczalnymi i podlegającymi odrzuceniu.

Z tych powodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.