Uzasadnienie
Wojewoda W. decyzja z 5 lutego 1998 r. utrzymał w mocy decyzję prezydenta W. z dnia 1 grudnia 1997 r., która to decyzja stwierdzono wygaśnięcie wydanego Bolesławowi M. zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej w zakresie "obsługa prawna podmiotów gospodarczych w zakresie ich działalności gospodarczej".
W uzasadnieniu decyzji podano, że wpis do ewidencji działalności gospodarczej stał się bezprzedmiotowy z uwagi na wejście w życie z dniem 15 września 1997 r. przepisów ustawy z dnia 22 maja 1997 r. o zmianie ustawy - Prawo o adwokaturze, ustawy o radcach prawnych oraz niektórych innych ustaw /Dz.U. nr 75 poz. 471/. Zgodnie bowiem z art. 8 tej ustawy skreśleniu uległ art. 24 ustawy o działalności gospodarczej, który zawierał dyspozycję, że omawiana działalność jest działalnością gospodarczą w rozumieniu ustawy o działalności gospodarczej.
Decyzja o wygaśnięciu wpisu do ewidencji działalności gospodarczej jest zgodna z art. 162 par. 1 pkt 1 Kpa. W sprawie nie ma natomiast zastosowania przepis art. 19 ust. 1 ustawy o działalności gospodarczej, który dotyczy wykreślenia wpisu w wypadku zawiadomienia przez stronę o zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej, albowiem strona takiego zawiadomienia nie złożyła.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Bolesław M. domaga się uchylenia powyższej decyzji wojewody oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji, zarzucając m.in., iż zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej nie jest decyzja administracyjna a jedynie potwierdzeniem wpisu do ewidencji. Natomiast na skutek skreślenia dotychczasowego art. 24 ustawy o działalności gospodarczej stał się bezprzedmiotowy wpis do ewidencji działalności gospodarczej i stało się to w mocy samego prawa. Nie wymaga zatem żadnych działań ze strony organu prowadzącego ewidencję działalności gospodarczej. Jedynym ewentualnym działaniem organu ewidencyjnego mogłoby być wydanie decyzji o wykreśleniu wpisu na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 1 ustawy o działalności gospodarczej.
Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie powołując się na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Skarżący trafnie bowiem zarzuca, że zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej nie jest decyzja administracyjną, a jedynie potwierdzeniem wpisu do ewidencji /art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej /Dz.U. nr 41 poz. 324 ze zm./. Stad też postępowanie administracyjne mogło jedynie dotyczyć wygaśnięcia jako bezprzedmiotowego wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Tymczasem w przedmiotowej sprawie organ I instancji stwierdził "wygaśnięcie jako bezprzedmiotowego zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej", a wojewoda W. decyzję ta utrzymał w mocy, zwracając uwagę na uchybienia w tym zakresie organu I instancji jedynie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Tymczasem decyzja ta nie mogła się ostać skoro została wydana bez podstawy prawnej.
Nie można natomiast podzielić zarzutów skarżącego, że w tej sprawie mogło jedynie mieć miejsce wykreślenie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 1 omawianej ustawy o działalności gospodarczej, tj. w przypadku zawiadomienia o zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej.
Zgodnie bowiem z art. 13 tej ustawy w sprawach nieuregulowanych w niej odmiennie stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Ustawa o działalności gospodarczej nie reguluje kwestii związanych z wygaśnięcie decyzji, a zatem w tej materii ma zastosowanie art. 162 par. 1 pkt 1 Kpa.
Organ administracji państwowej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza więc jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa, albo gdy to leży w interesie społecznym lub w interesie strony.
Skarżący posiada wpis do ewidencji działalności gospodarczej w zakresie "obsługi prawnej podmiotów gospodarczych w zakresie ich działalności gospodarczej" a więc działalności o jakiej była mowa w art. 24 ust. 1 omawianej ustawy, który to przepis został skreślony na podstawie art. 8 ustawy z dnia 22 maja 1997 r. o zmianie ustawy - Prawo o adwokaturze, ustawy o radcach prawnych oraz niektórych innych ustaw, która weszła w życie z dniem 15 września 1997 r. Wpis w tym zakresie nie znajduje zatem oparcia w przepisach prawa materialnego.
Mając na względzie powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny uchylił decyzję organów obu instancji.