Postanowienie NSA w Warszawie (przed reformą) z 22 maja 1990 r., II SA 334/90

Tezy

Przepis art. 198 Kpa nie daje prokuratorowi uprawnień do wniesienia do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargi na decyzję wydaną przez organ I instancji, która nie stała się decyzją ostateczną.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił na podstawie art. 204 par. 1 Kpa skargę Prokuratora Wojewódzkiego w S. na decyzję Naczelnika Gminy w B. w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji.

Uzasadnienie

Przepis art. 198 Kpa stanowi, że skargę na decyzję organu administracji państwowej można wnieść do Naczelnego Sądu Administracyjnego po wyczerpaniu toku instancji w postępowaniu administracyjnym, chyba że skargę wnosi prokurator.

Powyższy przepis nie mówi wprawdzie wyraźnie o tym, że prokurator może zaskarżyć jedynie decyzję ostateczną, jednakże w świetle wykładni jest to oczywiste. W szczególności wynika to zarówno z istoty skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak i z treści art. 16, a przede wszystkim z art. 199 par. 3 Kpa. Skoro bowiem - w myśl tego ostatniego przepisu - nie można wnieść skargi na decyzję wydaną w sprawie, w której organ administracji państwowej wszczął postępowanie w celu zmiany, uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji albo wznowił postępowanie, i zakaz ten dotyczy również prokuratora, to tym bardziej nie można byłoby wypowiedzieć się na rzecz dopuszczalności skargi w sytuacji, gdy od decyzji można jeszcze wnieść odwołanie w zwykłym trybie instancyjnym. Przepis art. 198 Kpa oznacza więc, że prokurator może - w odróżnieniu od innych podmiotów wymienionych w art. 197 pkt 1 i 2 Kpa - zaskarżyć także taką decyzję organu I instancji, która wobec niewniesienia od niej w przepisanym prawem terminie odwołania stała się decyzją ostateczną. Zniesienie warunku wyczerpania toku instancji w stosunku do prokuratora umożliwia korektę decyzji, które nie zostały zaskarżone w zwykłym trybie odwoławczym, a naruszają prawo. Natomiast powyższy przepis nie daje prokuratorowi uprawnień do wniesienia do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargi na decyzję wydaną przez organ I instancji, która nie stała się decyzją ostateczną, albowiem może ona być jeszcze zakwestionowana przez wniesienie odwołania.

W sprawie, której skarga dotyczy, tego rodzaju właśnie sytuacja występuje. Mianowicie decyzja Naczelnika Gminy B. została wydana w dniu 20 marca 1990 r. Stosownie do art. 127 w związku z art. 129 Kpa przysługiwało od niej odwołanie w ciągu 14 dni od dnia jej doręczenia lub ogłoszenia, o czym zresztą w decyzji tej zamieszczono pouczenie. Od powyższej decyzji Prokurator Wojewódzki w S. zamiast odwołania do organu administracji państwowej II instancji złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarga nosząca datę 28 marca 1990 r. została złożona w Urzędzie Gminy B. w dniu 30 marca 1990 r., a więc przed upływem przepisanego prawem terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji z dnia 20 marca 1990 r., czyli w czasie, gdy decyzja ta jeszcze nie była decyzją ostateczną.

Jak wykazano wyżej, skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję nie będącą decyzją ostateczną jest niedopuszczalna. W związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 204 par. 1 Kpa w związku z art. 198 oraz art. 127 i art. 129 Kpa postanowił jak wyżej.