Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztyniez 19 kwietnia 2004 r., sygn. akt II SA 3360/03

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Sygn. akt 2 II SA 3360/ 03 POSTANOWIENIE Dnia 19 kwietnia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Skład
Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk przewodniczący
Sędzia WSA Beata Jezielska przewodniczący, sprawozdawca
Asesor WSA Hanna Raszkowska przewodniczący
Karolina Alboszta protokolant
Rozpoznanie
w dniu 19 kwietnia 2004 r. na rozprawie
Sprawa
sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Miejskiej z dnia "[...]" r. nr "[...]" w przedmiocie uchwalenia statutu miasta G. postanawia - odrzucić skargę.

Uzasadnienie

Wojewoda wystąpił ze skargą na uchwałę Rady Miejskiej w G. nr "[...]" z dnia 30 maja 2003r. w sprawie uchwalenia Statutu Miasta G., wnosząc o stwierdzenie nieważności § 24 ust. 4 pkt l załącznika nr l do powyższej uchwały, w którym określono, iż przewodniczący jest pracodawcą samorządowym wobec burmistrza we wszystkich sprawach z zakresu prawa pracy, a w szczególności nawiązania i rozwiązania stosunku pracy z burmistrzem, zgodnie z wynikami wyborów powszechnych. W ocenie skarżącego narusza to art. 4 ust. l ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych (Dz.U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1593 ze zm.), zgodnie z którym czynności w sprawach zakresu prawa pracy wobec wójta (burmistrza, prezydenta), starosty i marszałka województwa dokonuje organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego lub w zakresie ustalonym przez ten organ w odrębnej uchwale jego przewodniczący.

Zatem rada miasta może przekazać swoje kompetencje w powyższych sprawach jej przewodniczącemu jedynie w drodze odrębnej uchwały. Natomiast powołany przepis nie stanowi podstawy do podjęcia uchwały o charakterze aktu prawa miejscowego, jakim jest uchwała w sprawie nadania statutu gminy. W związku z tym w ocenie organ nadzoru zaskarżony przepis uchwały rażąco narusza prawo.

W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w G. wniosła o sprawdzenie zaskarżonej uchwały pod względem jej zgodności z prawem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga została wniesiona z uchybieniem terminu.

Zgodnie z art. 91 ust. l ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.) o nieważności uchwały lub zarządzenia w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały lub zarządzenia. Po upływie tego terminu - w myśl art. 93 ust. l powołanej ustawy - organ nadzoru nie może we własnym zakresie stwierdzić nieważność uchwały lub zarządzenia organu gminy. W tym przypadku może jedynie zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Jednakże termin na wniesienie takiej skargi nie jest nieograniczony.

W świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego na gruncie przepisów ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74 poz. 368 ze zm.), która obowiązywała w dacie wniesienia skargi, ukształtował się pogląd iż termin trzydziestodniowy określony w art. 35 ust. l ustawy o NSA w przypadku skargi w trybie art. 93 ust. l zdanie drugie ustawy o samorządzie gminnym rozpoczyna bieg po upływie ostatniego dnia terminu do stwierdzenia nieważności uchwały przez organ nadzoru (tak np. w postanowieniu NSA z dnia 27 września 2002r. sygn. akt 13617 02 opublik. ONSA 2003/4/136)

W niniejszej sprawie zaskarżona uchwała wpłynęła do Wojewody w dniu 9 czerwca 2003r. (dowód: k. 16 oraz wyjaśnienia pełnomocnika skarżącego na rozprawie - k. 21). Zatem w dniu 9 lipca 2003r. upłynął 30-dniowy termin do podjęcia rozstrzygnięcia nadzorczego przez Wojewodę. Z dniem następnym, tj. 10 lipca 2003r. zaczął zatem biec termin do wniesienia skargi do sądu, który upłynął z dniem 11 sierpnia 2003r. Natomiast skarga Wojewody została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 27 sierpnia 2003r. (k. 6), a zatem po upływie terminu do jej wniesienia.

Z powyższych względów na podstawie art. 58 § l pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) skargę należało odrzucić.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.