Uzasadnienie
Prezydent Miasta decyzją z dnia 25 listopada 2002 odmówił H. P. przyznania świadczenia przedemerytalnego, wskazując iż w stanie prawnym obowiązującym w dacie rejestracji w urzędzie pracy wnioskodawczyni nie spełniała przesłanek do jego uzyskania.
Na skutek rozpoznania odwołania wniesionego od powyższej decyzji przez H. P. decyzją z dnia 10 stycznia 2003r. (doręczoną stronie w dniu 17 stycznia 2003r.) Wojewoda utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, podzielając stanowisko organu pierwszej instancji. Wyjaśniono, iż brak jest podstaw do stosowania regulacji obowiązujących po l stycznia 2002r., gdyż strona zarejestrowała się w urzędzie pracy przed tą datą.
W dniu 3 września 2003 r. (data stempla pocztowego na kopercie) H. P. zwróciła się do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie o rozpatrzenie jej sprawy. Podała, iż pomimo jej wniosków i odwołań kierowanych do urzędu pracy i wojewody odmawiano jej przyznania świadczenia, gdyż organy wskazywały iż w dniu rejestracji nie ukończyła 50 roku życia, bądź też iż winna się zarejestrować w styczniu 2002r. Skarżąca wyjaśniła, iż z zakładu pracy w którym przepracowała długie lata nie zwalniała się sama, a w chwili obecnej ma problemy z podjęciem zatrudnienia z uwagi na wiek.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżąca sprecyzowała przedmiot zaskarżenia wskazując iż jej skarga dotyczy decyzji Wojewody z dnia 10 stycznia 2003r.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo wskazano, iż skarżąca nie spełnia przesłanek do uzyskania świadczenia przedemerytalnego także w oparciu o przepisy obowiązujące od l stycznia 2002r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271, ze zm.) na skutek reformy sądownictwa administracyjnego skargi wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004r. podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne.
Stąd też pomimo wniesieni skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie orzeczenie w niniejszej sprawie zapadło w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie.
Jednym z warunków rozpatrzenia skargi przez sąd administracyjny jest jej wniesienie w terminie określonym przepisami prawa. Zgodnie zaś z art. 35 ust. l ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74 poz. 368 ze zm.) obowiązującej do dnia 31 grudnia 2003r. skargę należało wnieść bezpośrednio do Sądu w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W niniejszej sprawie decyzja będąca przedmiotem zaskarżenia została doręczona skarżącej w dniu 17 stycznia 2003r. Zatem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 17 lutego 2003r. Pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w decyzji skarga została sporządzona i nadana w urzędzie pocztowym w dniu 3 września 2004r., a zatem z uchybieniem terminu do jej wniesienia.
W związku z powyższym na podstawie art. 58 § l pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało odrzucić.