Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 18 kwietnia 1996 r., sygn. akt II SA 339/96

Teza

1. Ustalenie okresu wysługi lat, o której mowa w art. 12 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy /t.j. Dz.U. 1992 nr 5 poz. 18/ jest przesłanką, od której zależy wysokość należnego żołnierzowi zawodowemu w czynnej służbie wojskowej uposażenia zasadniczego w określonym czasie. Nie jest to więc samodzielna sprawa administracyjna z zakresu stosunku służbowego żołnierza zawodowego, podlegająca załatwieniu przez wydanie odrębnej decyzji administracyjnej, lecz jeden z istotnych elementów sprawy o roszczenie żołnierza zawodowego z tytułu prawa do uposażenia zasadniczego w określonej wysokości, według stopnia wojskowego, rozpatrywanej w drodze decyzji administracyjnej zaskarżalnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
2. Wniosek żołnierza zawodowego o zaliczenie do wysługi lat, od której zależy wysokość uposażenia według stopnia wojskowego, wskazanych przez niego okresów służby, pracy czy studiów, jest w istocie zgłoszeniem roszczenia o podwyższenie uposażenia - według stopnia wojskowego z określonym dniem - o przyznanie prawa do wyższego uposażenia według stopnia wojskowego od określonej daty.

W ramach badania prawidłowości decyzji w przedmiocie tego roszczenia zarówno w postępowaniu administracyjnym, jak i przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, podlega badaniu prawidłowość ustalenia wysługi lat, od której zależy wysokość uposażenia według stopnia wojskowego, jako przesłanka decyzji administracyjnej.

Sentencja

skargę oddala.