Uzasadnienie
W dniu 29 września 2003 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga J.M. na decyzję Starosty w przedmiocie odmowy przyznania statusu osoby bezrobotnej i zasiłku dla bezrobotnych.
W związku z reformą sądownictwa administracyjnego, skarga ta, na podstawie art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), przekazana została do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie, który w dniu 25 lutego 2004 r. wezwał skarżącego do uzupełnienia jej braków formalnych poprzez wskazanie daty, numeru i przedmiotu zaskarżonego aktu oraz oznaczenie organu, którego działania skarga dotyczy, a ponadto do nadesłania jej odpisu. Skarżący, pomimo prawidłowego doręczenia wezwania, nie usunął braków formalnych skargi w zakreślonym terminie, nie stawił się również na wyznaczoną na dzień l lipca 2004 r. rozprawę.
Wskazać należy, że zgodnie z art. 52 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), skargę do Sądu można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Powyższe oznacza natomiast, że przedmiotem zaskarżenia nie może być decyzja organu administracji, od której przysługuje stronie środek zaskarżenia, taki jak odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W niniejszej sprawie, pomimo wezwania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lutego 2004 r., skarżący nie sprecyzował wniesionej skargi poprzez wskazanie decyzji stanowiącej przedmiot zaskarżenia. Tym samym, skargę na decyzję Starosty, od której przysługiwało odwołanie do Wojewody, należy uznać za niedopuszczalną.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie art. 58 § l pkt 6 powołanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., odrzucił skargę.