Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 24 marca 1995 r., II SA 37/95

Teza

1. Celem postępowania odwoławczego jest ponowne rozpatrzenie sprawy, która stanowiła przedmiot decyzji organu I instancji. Oznacza to, że organ II instancji decyduje nie o decyzji organu I instancji, lecz o sprawie administracyjnej rozstrzygniętej tą decyzją.
2. Przez nieskazitelność charakteru rozumie się zwykle szlachetność, prawość i uczciwość, a dodatkowym kryterium oceny charakteru i zachowań ludzkich może być pojęcie etyki jako ogół zasad i norm postępowania obowiązujących w danej zbiorowości.
3. Podejmowanie prawem przewidzianych działań, nawet jeżeli stroną przeciwną są organy samorządu radcowskiego, nie świadczy o tym, że wnioskodawca nie jest w stanie prawidłowo wykonywać w przyszłości zawodu radcy prawnego, a tym samym, że nie spełnia on wymagań przewidzianych w art. 24 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych /Dz.U. nr 19 poz. 145 ze zm./.