Uzasadnienie
Decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2002 roku, wydaną z upoważnienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, Cukrownia [...] SA w K. obciążona została na podstawie art. 13 ust. 2a i 2b tabela Lp. 5 pkt 1 lit. c, ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2000r., Nr 71, poz. 838 ze zm.) w związku z §5 ust. 4 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 1 kwietnia 1999 roku w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia (Dz. U. Nr 44, poz. 432) oraz na podstawie art. 104 k.p.a. karą pieniężną w wysokości 2.880 złotych za przejazd w dniu [...] lutego 2002 roku pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia po drodze krajowej nr 11. W uzasadnieniu tej decyzji podano, iż podczas kontroli stwierdzono przekroczenie nacisku na drugiej osi pojedynczej o 16,24 kN, co zostało zapisane w protokole przy nie przekroczonej masie całkowitej pojazdu.
W piśmie z dnia 9 sierpnia 2002 roku Przedsiębiorstwo T. Sp. z o.o. w K. wniosło o ponowne rozpatrzenie sprawy. Podniosło, iż wysokość nałożonej kary jest niewspółmierna do popełnionego wykroczenia. Padające deszcze miały wpływ na obciążenie pojazdu, który przewoził miał węglowy z N. Decyzją nr [...] z dnia [...] września 2002 roku Dyrektor Oddziału w O., działający z upoważnienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] lipca 2002 roku, uznając, iż argumenty podane we wniosku z dnia 9 sierpnia 2002 roku nie zasługują na uwzględnienie.
Na decyzję z dnia [...] lipca 2002 roku skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosło Przedsiębiorstwo T. Sp. z o.o. w K. W skardze ponownie podniesiono, iż wysokość nałożonej kary jest niewspółmierna do popełnionego wykroczenia. Łączna masa pojazdu z ładunkiem nie była przekroczona i wynosiła 39,83 tony. Przyczyną nierównomiernego rozłożenia ładunku, a w konsekwencji nieznacznego przekroczenia dopuszczalnego nacisku na jedną z osi była awaria urządzenia załadowczego. Po załadowaniu miału, kierowca łopatą starał się równomiernie rozłożyć ładunek na naczepie. Z jego wizualnej oceny wynikało, że pojazd jest obciążony prawidłowo, tym bardziej, że waga nie wskazywała przekroczenia dopuszczalnej ładowności, a wręcz przeciwnie niedoładowanie towaru. Miał do K. był dostarczony z N. i w tym dniu ładowany z dwóch pryzm, z których jedna była bardzo nasiąknięta wodą i miała o wiele większy ciężar usypowy, co przy załadunku miało decydujący wpływ na obciążenie pojazdu.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału w O., działający z upoważnienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. W odniesieniu do poszczególnych zarzutów podniesionych prze skarżących wyjaśnił, że kontrola wykazała przekroczenie tylko co do nacisków osi i tylko za to została wymierzona kara pieniężna. Obowiązujące przepisy art. 13 ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych nie dają organowi orzekającemu w sprawie swobody w ustalaniu wysokości kary pieniężnej bowiem ustawodawca szczegółowo określił, w jakich sytuacjach i w jakiej wysokości kara może być nałożona. Na przewoźniku zgodnie z art. 61 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym ciąży obowiązek takiego rozmieszczenia ładunku na pojeździe, aby nie spowodować przekroczenia dopuszczalnych nacisków na poszczególne osie. W przedmiotowej sprawie przewoźnik tego obowiązku nie dopełnił bowiem mimo nieprzekroczenia dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu doszło do przekroczenia nacisków na jedną z osi. W tej sytuacji organ miał obowiązek wymierzyć karę pieniężną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271; Nr 240, poz. 2052) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zgodnie z art. 3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) powołany jest do badania wydanej decyzji przez organ administracyjny pod względem zgodności z obowiązującym prawem.
W niniejszej sprawie Sąd rozpatrując złożoną skargę w ramach zakreślonych przez art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) stwierdził, iż decyzja z dnia [...] lipca 2002 roku, wydana z upoważnienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, która następnie została utrzymana decyzją tegoż organu z dnia [...] września 2002 roku została skierowana do podmiotu nie będącego stroną w sprawie.
W dacie kontroli pojazdu przewoźnikiem było Przedsiębiorstwo T. Sp. z o.o. w K. i to ono winno być obciążone karą pieniężną za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. Jest to odrębny podmiot, który wyodrębnił się ze struktur Cukrowni [...] i otrzymał do eksploatacji dwa ciągniki siodłowe, którymi woził węgiel dla potrzeb kotłowni cukrowni. O powyższym organ administracyjny został poinformowany w piśmie z dnia 2 marca 2002 roku przez Przedsiębiorstwo T. Sp. z o.o., a więc jeszcze przed wydaniem decyzji z dnia [...] lipca 2002 roku, w którym jako strona i adresat decyzji została umieszczona Cukrownia [...] SA.
Po złożeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez Przedsiębiorstwo T. Sp. z o.o. organ nie zweryfikował swojej wadliwej decyzji z dnia [...] lipca 2002 roku odnośnie podmiotu obciążonego karą pieniężną i orzekł o utrzymaniu zaskarżonej decyzji w mocy. W ten sposób naruszył art. 28 k.p.a., art. 7, 77 §1 i 107 §3 k.p.a., co miało istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem ostatecznie karą pieniężną za przejazd pojazdem nienormatywnym został obciążony podmiot nie będący stroną w sprawie. Powyższe uchybienie skutkowało uchyleniem zaskarżonej decyzji.
Ponownie rozpoznając sprawę organ oceni całokształt materiału dowodowego w sprawie, obciążając właściwy podmiot karą pieniężną za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia.
Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 145 §1 pkt 1 podpunkt c), art. 152 i 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270) orzekł jak w wyroku.