Uzasadnienie
Minister Transportu i Gospodarki Morskiej, decyzją z dnia 16 października 2001 r., utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia 23 lipca 2001 r., cofającą spółce "S." Spedycja i Transport Międzynarodowy w J., licencję przewozową na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego o nr blankietu T-308042, obejmującą pojazd o (...).
W uzasadnieniu podniesiono, iż w dniu 7 czerwca 2000 r., w trakcie kontroli w Urzędzie Celnym w R. Oddział w O., stwierdzono wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego pojazdem o (...) z Holandii.
Funkcjonariuszom okazano blankiet koncesji nr T-308042 z obszarem ważności nie obejmującym ww. kraju. Powyższe ustalono w wyniku weryfikacji przedstawionego przez kierowcę dokumentu SAD, w którym w pozycji 18 jako wykonujący przedmiotową usługę wskazano pojazd o (...), a w rubryce nr 15 jako kraj załadunku towaru wskazano Holandię. Także list przewozowy CMR z dnia 6 czerwca 2000 r. potwierdza te fakty.
Dnia 21 września 2000 r. organ koncesyjny wszczął postępowanie o cofnięcie z urzędu koncesji o nr T-308042 wydanej na pojazd o (...), na podstawie art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy o warunkach wykonywania międzynarodowego transportu drogowego, z powodu niedotrzymania warunków określonych w koncesji, tzn. wykonywania przewozu towarów z Holandii z uprawnieniem nie obejmującym swym zasięgiem ww. kraju.
W toku postępowania administracyjnego strona wyjaśniła, że ciągnik siodłowy o (...) przejął naczepę z ładunkiem na terytorium Niemiec od pojazdu o (...), który dostarczył naczepę z towarem załadowanym na terytorium Holandii. Na potwierdzenie powyższego, strona dołączyła pismo holenderskiej firmy "M." b.v. oraz kopię listu przewozowego CMR /z którego wynika, iż przewozu z Holandii dokonał pojazd o (...)/.
Wyjaśnieniom strony organ koncesyjny nie dał wiary, gdyż z listu przewozowego CMR oraz dokumentu SAD z dnia 6 czerwca 2000 r. jednoznacznie wynika, iż przewozu dokonał pojazd o (...), zaś miejscem załadunku była Holandia.
Zdaniem organu, oświadczenie strony, że pojazd o (...) wykonywał przewóz jedynie z terytorium Niemiec nie może świadczyć za tym, że treść umowy przewozu zawartej przez stronę była w istocie inna, niż wynika to z wskazanego wyżej listu przewozowego CMR oraz dokumentu SAD. Podkreślono, iż z listu przewozowego CMR wynika, że dotyczy on odrębnego przewozu, niż przewozu wynikającego z dokumentu CMR, gdyż jeden z nich dotyczy pojazdu o nr rej. (...) z naczepą o (...), drugi zaś pojazdu o (...) z naczepą o (...).
W związku z poczynionymi ustaleniami organ stwierdził, że przedsiębiorca wykonał usługę polegającą na przewozie rzeczy w międzynarodowym transporcie drogowym z terytorium Holandii, do czego nie upoważniało go uprawnienie udzielone przez organ koncesyjny /nr blankietu T-308042/. Dlatego też art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy znajduje w niniejszej sprawie zastosowanie, a to z tego względu, że na podstawie art. 8 ust. 2 w związku z art. 8 ust. 1 ustawy, strona zobowiązana jest do przestrzegania warunków określonych w licencji przewozowej /koncesji/, jednym z których jest obowiązek wykonywania usług przewozowych wyłącznie do krajów w niej wskazanych, a warunku tego, jak wynika z zebranego w sprawie materiału dowodowego, strona nie dotrzymała.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego strona domagała się uchylenia powyższej decyzji, zarzucając organowi naruszenie przepisów proceduralnych, a przede wszystkim art. 75 i art. 80 Kpa, co miało istotny wpływ na wynik sprawy.
W ocenie skarżącej, organ nie ocenił właściwie zebranych w sprawie dowodów, a przede wszystkim wbrew przepisom Kodeksu postępowania administracyjnego uznał jedne dowody "za ważniejsze" od pozostałych.
Minister Infrastruktury, w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do podniesionego zarzutu uznał go za nietrafny, gdyż - jak wyjaśnił - całokształt materiału dowodowego został poddany ocenie organu, wskazano dlaczego oparto się na liście przewozowym CMR dokumentu SAD, co wynika z uzasadnienia decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 2 sierpnia 1997 r. o warunkach wykonywania międzynarodowego transportu drogowego /Dz.U. nr 106 poz. 677 ze zm./, wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego pojazdem zarejestrowanym w kraju, jest dopuszczalne wyłącznie na podstawie koncesji /licencji przewozowej/. Licencja określa zarówno kraj /kraje/, do których mogą być wykonywane przewozy, jak i pojazd /pojazdy/ służące do wykonywania tych przewozów /art. 8 ust. 1 pkt 1 i ustawy/.
Z przepisu art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy wynika, iż organ cofa koncesję /licencję przewozową/ jeżeli jej posiadacz nie dotrzymał warunków określonych w koncesji /licencji/.
Ze znajdującego się w aktach sprawy listu przewozowego CMR z dnia 6 czerwca 2000 r., jak również z dokumentu SAD wynika, iż przedmiotowy przewóz był wykonywany z terenu Holandii /kraj załadunku/ pojazdem (...). Na ostatnim dokumencie widnieje pieczęć holenderskiego urzędu celnego.
Sąd podziela pogląd organu, iż w świetle powyższych dowodów prawidłowe było ustalenie, iż pojazd o nr rej. (...) wykonywał przewóz z terenu Holandii do Polski, a więc niezgodnie z treścią licencji przewozowej.
Zarzut podniesiony w skardze - w ocenie Sądu - nie jest zasadny.
W myśl art. 107 par. 3 Kpa, uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa.
Zdaniem Sądu, organ zaskarżoną decyzję wydał zgodnie z powyższymi wymogami.
Analizując całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego, ustosunkował się do zgromadzonych dowodów i wyjaśnił dlaczego poczynił ustalenia faktyczne w oparciu o te, a nie inne dowody.
Na rozprawie reprezentant spółki wyjaśnił, iż podmioty holenderskie nie przywiązują zbytniej wagi do treści wypełnianych dokumentów i dlatego też dokument SAD i list przewozowy zostały wypełnione niezgodnie ze stanem faktycznym (...) jako wykonującego przewóz towaru z terenu Holandii. Ta argumentacja nie może przemawiać za wadliwością zaskarżonej decyzji.
W świetle powyższego, oświadczenie firmy holenderskiej z dnia 2 października 2000 r. stwierdzające, że na podstawie posiadanych dokumentów załadunek na dwóch przyczepach dokonano do ciągnika o (...) - na które to powołuje się strona - celem wykazania, iż przewóz nie był wykonywany z terenu Holandii, staje się wątpliwe.
Reasumując powyższe Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja prawa nie narusza i dlatego też na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym orzekł. jak w sentencji wyroku.