Uzasadnienie
Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad decyzją z dnia [...] sierpnia 2003 r. utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] grudnia 2002 r. obciążającą B. H. opłatą drogową w kwocie 5.020, 55 zł za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia.
W uzasadnieniu decyzji wskazano,że przeprowadzona w dniu [...] sierpnia 2001 r. kontrola drogowa pojazdu należącego do strony wykazała,iż pojazd ten jest pojazdem nienormatywnym bowiem naciski na drugą, trzecią, czwartą oś pojazdu przekraczały dopuszczalne prawem parametry o odpowiednio 21,115 KN, 12,06 KN, 10,69 KN, i przekroczona została masa całkowita pojazdu o 2,92 tony, zaś na wykonanie takiego przejazdu kierowca nie posiadał zezwolenia.
Opłata drogowa została wymierzona w oparciu o przepis & 2 ust. 2 tabela lp. 5.1 c, 5.4 b, 5.4 c, i 6.2 oraz & 9 ust.1 pkt. 1 i 2, ust. 2 i 3 i & 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2000 r. w sprawie opłat drogowych./ Dz.U. Nr. 51 poz.607 z 2000 r. / a także & 8 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 stycznia 2002 r. w sprawie opłat drogowych /Dz.U. Nr. 8,poz. 60/
W skardze do Sądu Spółka Jawna PHU J. J.H. i B. H. domagała się uchylenia tej decyzji oraz decyzji poprzedzającej ją podnosząc,że dokonano niewłaściwych pomiarów masy całkowitej pojazdu na wadze dynamicznej.
Ponadto skarżący powołuje się na orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego uznające za niezgodne z Konstytucją przepisy, na podstawie których zostały wymierzone kary pieniężne.
W odpowiedzi na skargę Generalny Inspektor Dróg Krajowych i Autostrad podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie wnosząc o oddalenie skargi jako niezasadnej.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje;
Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 10 grudnia 2002 r. P 6/02, wydanym po rozpoznaniu pytania prawnego NSA o zbadanie zgodności m.in. & 9 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2000 r. w sprawie opłat drogowych z art 2 i art. 92 ust. 1 Konstytucji RP orzekł, że & 9 ust. 1 pkt. 2 i ust. 2 tego rozporządzenia jest niezgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP oraz nie jest niezgodny z art. 2 Konstytucji.
W swoim uzasadnieniu Trybunał powołał się na swój wcześniejszy wyrok z dnia 27 kwietnia 1999 r. P 7/98, w którym uznał,że & 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 października 1996 r. w sprawie opłat drogowych był niezgodny z art. 2 i art. 92 ust. 1 Konstytucji RP ponieważ naruszał zakres ustawowego upoważnienia oraz stanowił przepis o charakterze represyjnym.
Zdaniem Trybunału, ustalenie opłaty za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia na podstawie & 9 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2000 r. w sprawie opłat drogowych w istocie następuje w taki sam sposób jak ustalenie tej opłaty na podstawie & 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 października 1996 r. w sprawie opłat drogowych a zatem mimo wcześniejszego wyroku Trybunału w sprawie P 7/98 ponownie powtórzono i utrzymano przepisy niezgodne z Konstytucja RP.
W przedmiotowej sprawie obie decyzję administracyjne zostały wydane na podstawie & 9 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2000 r. w sprawie opłat drogowych.
Zgodnie z treścią art. 145 a & 1 kpa w sytuacji, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją można żądać wznowienia postępowania administracyjnego.
Jednocześnie przepis art. 145 & 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. 153, poz. 1270/ zobowiązuje ten Sąd do uchylenia decyzji w razie zaistnienia naruszenia prawa, dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.
Z uwagi na powyższe okoliczności szczegółowe rozważanie innych zarzutów zawartych w skardze jest bezprzedmiotowe.
Mając to wszystko na uwadze, na mocy art. 145 & 1 pkt. 1 lit. b i art. 152 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji wyroku, o kosztach rozstrzygając w oparciu o art. 200 i 209 w/w ustawy.