Uzasadnienie
Minister Sprawiedliwości decyzją z dnia [...] września 2002 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] lipca 2002 r., Prezesa Sądu Okręgowego w [...], którą to decyzją skreślono z listy kandydatów na syndyków upadłości prowadzonej przez Prezesa Sądu Okręgowego w [...] Pana T. C. W uzasadnieniu decyzji Minister Sprawiedliwości wskazał, że w dniu [...] maja 2002 r. Sąd Rejonowy w [...] [...] Wydział Gospodarczy wydał postanowienie w postępowaniu upadłościowym [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w M. sygn. akt [...], na mocy którego odwołał Pana T. C. z funkcji syndyka w trybie art. 101 § 1 Prawa upadłościowego. Postanowienie to stanowiło podstawę do skreślenia Pana T. C. z listy kandydatów na syndyków upadłości. Osoba kandydująca na syndyka upadłości powinna posiadać łącznie kwalifikacje wymienione w § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 kwietnia 1998 r. w sprawie szczególnych kwalifikacji oraz warunków wymaganych od kandydatów na syndyków upadłości (Dz. U. Nr 55, poz. 359), utrata kwalifikacji określonych w § 1 pkt 5 tego rozporządzenia skutkowała skreśleniem Pana T. C. z listy kandydatów na syndyków upadłości.
Dodatkowo wskazał powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 kwietnia 2000 r. (sygn. akt II SA 1975/99), iż organy administracji prowadzące postępowanie o wpis na listę kandydatów na syndyków upadłości nie są upoważnione do kontrolowania i weryfikacji postanowień sądowych w przedmiocie pozbawienia funkcji syndyka upadłości.
Na powyższą decyzję Pan T. C. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc o jej uchylenie podnosząc, iż odsunięcie go z funkcji syndyka w jednej sprawie nie powinno mieć wpływu na jego kwalifikacje w innych sprawach. Powołał się na swoją trudną sytuację materialną.
Minister Sprawiedliwości w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że usunięcie syndyka z pełnionej funkcji w trybie art. 101 § 1 Prawa upadłościowego jest jednoznaczne ze stwierdzeniem, iż nie pełnił on należycie ciążących na nim obowiązków, a zatem jednocześnie nie spełnia wszystkich kryteriów wymaganych od kandydatów na syndyków upadłości określonych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 kwietnia 1998 r. w sprawie szczególnych kwalifikacji oraz warunków wymaganych od kandydatów na syndyków upadłości (Dz. U. Nr 55, poz. 359). Zaznaczył, że Minister Sprawiedliwości sprawując nadzór nad działalnością sądów nie jest uprawniony do merytorycznej oceny przesłanek, jakimi kierował się sąd upadłościowy orzekając usunięcie syndyka z pełnionej funkcji, gdyż ww. nadzór nie może wkraczać w dziedzinę, w której sędziowie są niezawiśli i podlegają tylko Konstytucji oraz ustawom.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przedmiotem rozpoznania jest skarga wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W dniu 1 stycznia 2004 r. weszła w życie ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne. Niniejsza sprawa została przekazana do rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu.
Stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowi inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 kwietnia 1998 r. w sprawie szczególnych kwalifikacji oraz warunków wymaganych od kandydatów na syndyków upadłości (Dz. U. Nr 55, poz. 359) osoba fizyczna kandydująca na syndyka upadłości powinna posiadać następujące kwalifikacje (łącznie): 1) wyższe wykształcenie, 2) co najmniej 5-letni okres pracy na stanowiskach kierowniczych lub samodzielnych w zakresie zarządzania przedsiębiorstwem i powinna się wykazać znajomością prawa gospodarczego, cywilnego, pracy oraz finansów, z tym, że dla osób z wykształceniem prawniczym lub ekonomicznym okres ten wynosi 3 lata, 3) nie była karana za popełnione umyślnie przestępstwo przeciwko mieniu, 4) nie figuruje w wykazie osób, wobec których orzeczono na podstawie Prawa upadłościowego zakaz prowadzenia działalności gospodarczej na własny rachunek oraz pełnienia funkcji reprezentanta lub pełnomocnika przedsiębiorcy, członka rady nadzorczej i komisji rewizyjnej w spółce akcyjnej, z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółdzielni, 5) nie została usunięta przez sąd na podstawie Prawa upadłościowego z powodu nienależytego pełnienia obowiązków syndyka.
Usunięcie z funkcji syndyka w trybie art. 101 § 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. Prawo upadłościowe (tekst jedn. Dz. U. z 1991 r. Nr 118, poz. 512 z późn. zm.) jest utratą kwalifikacji, wymienionej w § 1 pkt 5 powołanego rozporządzenia z dnia 16 kwietnia 1998 r. Ministra Sprawiedliwości. Postanowienie sądu podjęte w trybie art. 101 § 1 Prawa upadłościowego nie podlega kontroli sądu administracyjnego. W myśl § 4 wspomnianego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości listy kandydatów na syndyków prowadzą prezesi sądów okręgowych. Utrata przez kandydata na syndyka upadłości kwalifikacji oznacza, iż osoba taka nie może znajdować się na liście kandydatów na syndyków i prezes powinien skreślić ją z listy. Zaskarżona decyzja w przedmiocie skreślenia z listy kandydatów na syndyków odpowiada zatem prawu.
Mając powyższe na względzie Sąd uznał skargę za nieuzasadnioną i na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji.