Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] kwietnia 1999r. Urząd Patentowy RP udzielił na rzecz S. K. prawa ochronnego na wzór użytkowy [...] "Fotel rozkładany".
W piśmie z dnia [...] września 2000r. J. R. i M. R. s.c. "R." złożyli wniosek do Urzędu Patentowego RP w postępowaniu spornym przeciwko S. K. o unieważnienie prawa ochronnego na w/w wzór użytkowy i zasądzenie od S. K. na ich rzecz kosztów postępowania wg norm przepisanych. We wniosku podniesiono, że rozwiązanie będące przedmiotem w/w wzoru nie spełnia cechy nowości w rozumieniu art. 11 ustawy z dnia 19 października 1972r. o wynalazczości, bo rozwiązanie o cechach wzoru było wystawione na wystawie publicznej o nazwie "[...]" w [...] w dniu [...] listopada 1994r. i cecha główna zastrzeżenia ochronnego w części przedznamiennej jest znana z opisu patentowego nr [...]. W uzasadnieniu interesu prawnego w żądaniu unieważnienia w/w prawa ochronnego wnioskodawcy podali, że zostali pozwani przez S. K. i złożyli kserokopię wyroku Sądu Okręgowego w [...].,[...] Wydział Gospodarczy z dnia [...] września 2000r. mocą którego Sąd zakazał im wprowadzania do obrotu foteli "[...]" wykonanych według wzoru użytkowego "Fotel rozkładany" chronionego prawem ochronnym S. K. nr [...] i nakazał im opublikowanie na ich koszt w miesięczniku o wskazanej nazwie oświadczenia wyrażającego ubolewanie z powodu naruszenia w/w prawa ochronnego.
W odpowiedzi na wniosek S. K. wniósł o jego oddalenie twierdząc, że brak jest podstaw merytorycznych do unieważnienia w/w prawa ochronnego, gdyż spełnione zostały wszystkie wymogi z art. 77 w/cyt. ustawy.
Decyzją z dnia [...] czerwca 2001r. Urząd Patentowy RP działający w trybie postępowania spornego unieważnił prawo ochronne na wzór użytkowy nr [...] pt. "Fotel rozkładany". Jako podstawę prawną tej decyzji wskazano art. 114 ust. 1, art. 77, art. 11 w zw. z art. 82 ustawy z dnia 19 stycznia 1972r. o wynalazczości. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż kolegium orzekające oparło swoje orzeczenie na zgłoszeniu wzoru użytkowego S. K. za nr [...]pt. "Fotel rozkładany", które zostało opublikowane w Biuletynie Urzędu Patentowego nr [...] i w świetle tego wzoru użytkowego sporny wzór użytkowy nie stanowił nowego rozwiązania technicznego w dacie jego zgłoszenia do Urzędu Patentowego, tj. w dniu [...] listopada 1995r., bo cechy zastrzegane w spornym wzorze są ujawnione w zgłoszeniu [...].
S. K. złożył odwołanie – skargę na tę decyzję do Komisji Odwoławczej przy Urzędzie Patentowym RP i wniósł o uchylenie decyzji unieważniającej w/w prawo ochronne. Zdaniem skarżącego nowość rozwiązania konstrukcyjnego wzoru użytkowego nr [...], o której mowa w art. 77 w rozumieniu art. 11 w zw. z art. 82 powołanej ustawy nie szkodzi rozwiązaniu wg powołanego w zaskarżonej decyzji wzoru użytkowego nr [...] (zgłoszenia [...]) bowiem z porównania obu rozwiązań technicznych wynika, iż w opisie wzoru użytkowego nr [...] nie występują cechy techniczne rozwiązania fotela rozkładanego stanowiącego istotę rozwiązania fotele rozkładanego przedstawionego w zastrzeżeniu ochronnym wzoru użytkowego nr [...]. Urząd Patentowy, co skarżący zarzucił w skardze, nie wyszczególnił, które elementy rozwiązania technicznego fotela rozkładanego lub ich zestawienie, ujęte w zastrzeżeniu ochronnym wzoru użytkowego nr [...] nie są nowe w świetle zgłoszenia wzoru użytkowego nr [...] i tym samym wniosku w sposób prawidłowy nie rozpoznał.
Na podstawie art. 318 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000r. Prawo własności przemysłowej Urząd Patentowy RP przekazał skargę do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu wnosząc o jej oddalenie z uwagi na to, że skarżący nie podnosi takich okoliczności, które wskazywałyby na naruszenie prawa w zaskarżonej decyzji.
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1271) i art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270) zwanej dalej p.p.s.a. sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie przepisów p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z mocy art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym stosownie do § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem materialnym jak i procesowym), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Badając sprawę w takim zakresie Sąd uznał, iż skarga jest uzasadniona, bo zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa.
Sąd, jak z powołanego wyżej przepisu wynika, został wyposażony w funkcje kontrolne i w granicach swojej właściwości bada zgodność zaskarżonych decyzji z prawem. Możliwość dokonania takiej oceny warunkowana jest spełnieniem wymogów formalnych określonych w art. 107 § 1 k.p.a. Stosownie do cyt. przepisu decyzja winna zawierać w szczególności powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie i uzasadnienie faktyczne i prawne. Uzasadnienie jest zatem źródłem informacji co do sposobu rozumowania organu i przyjętych przez niego założeń stanowiących podstawę rozstrzygnięcia i jako takie winno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł i przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, a tym samym ustalenie i wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy oraz wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa.
Taki tylko sposób wskazania motywów rozstrzygnięcia umożliwia Sądowi kontrolę prawidłowości przeprowadzonego postępowania i jego wyniku w postaci decyzji. Należy przy tym podnieść, iż uzasadnienie (faktyczne i prawne) stanowi integralną część decyzji. Zatem ocenie sądu nie podlega jedynie jej osnowa, ale decyzja jako całość, a więc łącznie z uzasadnieniem (por. wyrok NSA z 15 listopada 2001r. sygn. I SA/Gd 668/98, wyrok NSA z 12 maja 2000r. sygn. akt I SA Kr 856/98). Tym samym więc uzasadnienie, którego treść nie pozwala na poznanie motywów, którymi organ kierował się przy załatwianiu sprawy skutkuje wadliwością uzasadniającą uchylenie decyzji z tego powodu, że nie poddaje się kontroli i ocena jej legalności nie jest możliwa (por. wyrok NSA z 28 października 1998r. sygn. akt I SA/Gd 1651/96, wyrok NSA z 14 grudnia 1998r. sygn. akt II SA 1756/99).
Taki stan rzeczy zachodzi w rozpoznawanej sprawie. Stosownie do art. 68 ustawy z dnia 19 października 1972r. o wynalazczości w zw. z art. 82 tej ustawy prawo ochronne na wzór użytkowy może być unieważnione na wniosek osoby mającej w tym interes prawny, jeżeli nie zostały spełnione ustawowe warunki wymagane do uzyskania ochrony. Skoro zatem Urząd Patentowy mocą zaskarżonej decyzji unieważnił w/w prawo ochronne to aczkolwiek cyt. przepisu w podstawie prawnej decyzji nie powołał, to winien wskazać motywy, dla których uznał, iż w świetle tego przepisu przesłanki do unieważnienia zostały spełnione.
Jednakże uzasadnienie decyzji nie zawiera wskazanych wyżej elementów warunkujących możliwość rozpoznania tych motywów. Uzasadnienie, pomijając część opisową obejmującą przedstawienie stanowiska wnioskodawcy i uczestnika postępowania, sprowadza się do stwierdzenia, że kolegium oparło orzeczenie na zgłoszeniu wzoru użytkowego nr [...] uznając, że cechy zastrzegane w spornym wzorze użytkowym są ujawnione w w/w zgłoszeniu wobec czego nie stanowił on nowego rozwiązania w dacie jego zgłoszenia, zgodnie z art. 77 art. 11 w zw. z art. 82 powołanej ustawy. Takie stwierdzenie bez przytoczenia toku rozumowania organu, które do niego doprowadziło, i co trafnie zarzuca skarżący, bez odniesienia się do cech zastrzeganych w/w wzorach oraz rzeczowego ich porównania (skoro uznano, iż cechy zastrzegane w przedmiotowym wzorze są ujawnione we wcześniejszym zgłoszeniu [...]) stanowi o naruszeniu przez Urząd Patentowy art. 107 § 3 k.p.a. i uniemożliwia dokonanie oceny, czy zarzut braku nowości jest uzasadniony, wykluczając w konsekwencji możliwość dokonania oceny legalności zaskarżonej decyzji, a nadto wskazuje na to, iż Urząd Patentowy rozpoznał sprawę z pominięciem zasady wyrażonej w art. 7 k.p.a. i naruszeniem art. 77 § 1 k.p.a.
Naruszenie powołanych przepisów mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a taki stan rzeczy skutkuje w świetle art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. wadliwością zaskarżonej decyzji i jej uchyleniem.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w pkt I sentencji, zaś w pkt II sentencji na zasadzie art. 152 p.p.s.a.
O kosztach orzeczono stosownie do art. 200 p.p.s.a. i przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003r. w sprawie opłat za czynności rzeczników patentowych (Dz.U. Nr 212, poz. 2076 ze zm.)