Uzasadnienie
Zgodnie z art. 25 ust. 3 ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej /Dz.U. nr 72 poz. 802 ze zm./ odwołanie osób powołanych na wyższe stanowiska kierownicze w jednostkach organizacyjnych służby celnej reguluj przepisy kodeksu celnego. W myśl art. 25 ust. 5 powołanej ustawy, jeżeli wskazane wyżej osoby, były powołane spośród funkcjonariuszy celnych, to ich odwołanie ze stanowiska nie powoduje zwolnienia ze służby, a wyznaczenie stanowisk na których będą pełnić służbę po odwołaniu, należy do kompetencji kierownika wydziału, w którym poprzednio pełnili służbę.
Stosownie do art. 81 ust. 3 ustawy o Służbie Celnej Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpatrywania skarg funkcjonariuszy celnych na decyzje Prezesa GUC w sprawach ze stosunku służbowego w zakresie, o którym mowa w tym przepisie /art. 81 ust. 1/.
Natomiast spory o roszczenie ze stosunku służbowego funkcjonariuszy celnych w sprawach nie wymienionych w art. 81 ust. 1 rozpatruje sąd właściwy w sprawach z zakresu prawa pracy.
W przedmiotowej sprawie skarżąca funkcjonariusz celny została mianowana do służby stałej i otrzymała stopień służbowy nadkomisarza celnego.
Następnie została powołana na stanowisko Dyrektora Departamentu Budżetowo-Finansowego w Głównym Urzędzie Ceł. Z dniem 5 grudnia 2001 r. ze stanowiska tego została odwołana, a z dniem 6 grudnia 2001 r. wyznaczono ją na stanowisko Radcy Prezesa w Gabinecie Prezesa. Jak wyżej wskazano sprawa odwołania skarżącej ze stanowiska i wyznaczenie na inne nie należy do kategorii spraw wymienionych w art. 81 ust. 1 powołanej ustawy w których skargi funkcjonariuszy celnych na decyzje Prezesa GUC rozpoznaje Naczelny Sąd Administracyjny. W świetle art. 19 pkt 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ Sąd nie jest właściwy w sprawach należących do właściwości innych sądów.
Z tych względów na mocy art. 27 ust. 2 powołanej ustawy o NSA skargi jako niedopuszczalne podlegały odrzuceniu.