Postanowienie WSA w Olsztynie z 14 lipca 2004 r., II SA 4075/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie

Rozpoznanie

w dniu 14 lipca 2004 r. na rozprawie spraw ze skarg A. P., G. G. i J. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia "[...]"nr "[...]" i na decyzję Starosty M. z dnia 24 września 2003 r. nr "[...]" oraz decyzję Wójta Gminy P. z dnia 17 kwietnia 1996 r. nr "[...]" w przedmiocie zmian w ewidencji gruntów i budynków postanawia odrzucić skargi.

Skład

Sędzia WSA Marzenna Glabas przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia WSA Hanna Raszkowska Asesor WSA Katarzyna Matczak przewodniczący
Grażyna Wojtyszek protokolant

Uzasadnienie

W dniu 27 października 2003 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła, uzupełniona pismem z dnia 20 listopada 2003 r., skarga A.P. G. G.i J. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 29 sierpnia 2003 r., "[...]", decyzję Starosty dnia 24 września 2003 r., "[...]" raz decyzję Wójta Gminy P. z dnia 17 kwietnia 1996 r., Nr "[...]", w przedmiocie zmian w ewidencji gruntów i budynków. W piśmie z dnia 20 listopada 2003 r. skarżący wskazali ponadto, że ich skarga dotyczy "anulowania" wszystkich aktów notarialnych i ksiąg wieczystych dotyczących ich nieruchomości rolnej.

Na podstawie art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), powyższa skarga, w związku z reformą sądownictwa administracyjnego, przekazana została do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie.

Sąd ten, w postępowaniu wstępnym, poprzedzającym merytoryczne rozpoznanie sprawy, stwierdził, że skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu.

Wskazać należy, że zgodnie z przepisami art. 34 ust. l i art. 35 ust. l ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) oraz odpowiadającym im przepisom art. 52 § l i art. 53 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), skargę można wnieść do Sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

W niniejszej sprawie, decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 29 sierpnia 2003 r., zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, została doręczona skarżącym w dniu 5 września 2003 r. Skarga na tą decyzję przesłana została do Sądu w dniu 25 października 2003 r., a zatem już po upływie 30-dniowego terminu do wniesienia skargi. Tym samym, zgodnie z art. 58 § l pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na decyzję podlega odrzuceniu.

W związku z przytoczonymi wyżej przepisami, przedmiotem skargi nie mogą być również decyzje, od których przysługiwał stronom środek zaskarżenia, taki jak odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W konsekwencji, Sąd uznał za niedopuszczalną także skargę na decyzję Starosty M. z dnia 24 września 2003 r. Od decyzji tej stronom przysługiwało bowiem odwołanie do organu II instancji.

Z uwagi na fakt, że sądy administracyjne sprawują kontrolę wyłącznie działalności administracji publicznej w zakresie ściśle określonym w art. 3 ust. 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do właściwości tych sądów nie należy również orzekanie w sprawach dotyczących aktów notarialnych i ksiąg wieczystych. Także zaskarżone pismo Wójta Gminy P. z dnia 17 kwietnia 1996 r. nie jest aktem administracyjnym, na który w świetle powołanego wyżej przepisu przysługuje skarga. W tym też zakresie złożona przez skarżących skarga nie podlega kognicji Sądu i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. W tej sytuacji, drugorzędne znaczenie ma fakt, że skarga na wskazane pismo podlegałaby odrzuceniu również z uwagi na okoliczność, że złożona została po upływie 30-dniowego terminu do wniesienia skargi.

Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie art. 58 § l pkt l, 2 i 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji postanowienia.