Uzasadnienie
Na wstępie należy podkreślić, iż stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym właściwym w sprawie przedmiotowej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
W dniu 28 października 2003 r. skarżąca wniosła do sądu pismo nazwane przez skarżącą "prośbą", w którym wnosiła o pomoc w uzyskaniu renty rodzinnej w drodze wyjątku.
Zarządzeniem Sądu z dnia 25 listopada 2003 r. pouczono skarżącą o treści art. 16 oraz art. 37 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.) oraz wezwano do sprecyzowania skargi poprzez wskazanie zaskarżonego aktu (czynności) i oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzeniem Sądu z dnia 25 lutego 2004 r. wezwano skarżącą ponownie do sprecyzowania skargi m. in. poprzez, podanie daty i numeru zaskarżonej decyzji w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Należy stwierdzić skarżąca nie sprecyzowała skargi wnosząc jedynie o pomoc w przyznaniu świadczenia i wskazując na decyzje Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz na pismo tego organu z dnia [...] października 2003 r.
Pomimo zarządzeń Sądu skarżąca nie sprecyzowała skargi, czym uchybiła wymogom formalnym określonym w art. 57 § 1 ww. ustawy, co stanowi podstawę do odrzucenia skargi.
Z tych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 57 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.