Postanowienie WSA w Warszawie z 15 kwietnia 2004 r., II SA 4239/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

w dniu 15 kwietnia 2004 r., na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Handlowo-Usługowego "T." H. K., A.B. Spółka jawna z siedzibą w R. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] października 2003 r., Nr [...] w przedmiocie zgody na odstępstwa w stosowaniu niektórych warunków weterynaryjnych postanawia - odrzucić skargę -

Skład

Przewodniczący: Asesor WSA Piotr Borowiecki

Uzasadnienie

W dniu [...] listopada 2003 r. radca prawny M. P., pełnomocnik procesowy spółki Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe "T." H.K., A.B. Spółka jawna z siedzibą w R. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] października 2003 r., Nr [...] w przedmiocie zgody na odstępstwa w stosowaniu niektórych warunków weterynaryjnych.

Skarga została wniesiona bez równoczesnego opłacenia wpisu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W świetle przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 -dalej także p.s.a.). Pełnomocnik skarżącego złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu [...] listopada 2003 r., a więc zgodnie z cytowanym przepisem ustawy sprawa niniejsza podlega dalszemu rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Przepis art. 230 p.s.a. stanowi, iż od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały.

Zgodnie z przepisem art. 221 p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Z tej przyczyny należy przyjąć, iż w powyższych sprawach istnieje z mocy samego prawa obowiązek jednoczesnego uiszczenia opłaty stałej pod rygorem wskazanym w cyt. przepisie p.s.a.

Jak stanowi przepis art. 219 p.s.a. opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie.

Zgodnie z przepisem art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawach wniesionych do NSA przed dniem 1 stycznia 2004 r. stosuje się dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych.

W związku z powyższym należy wziąć pod uwagę, iż w świetle przepisu § 1 obowiązującego przed dniem 1 stycznia 2004 r. rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej (Dz.U. z 1995 r. Nr 117, poz. 563 ze zm.) od skarg na decyzje administracyjne pobiera się wpis stosunkowy i stały. Wysokość oraz rodzaj sprawy, w których pobierało się wpis stosunkowy określał przepis § 2 ust. 1 i 2 cyt. rozporządzenia Rady Ministrów. W pozostałych przypadkach przepisy przewidywały pobieranie wpisów stałych. W przypadku skargi będącej przedmiotem niniejszego postępowania wpis stały wynosił 100,00 zł (§ 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia). Ponadto, jak stanowił § 7 w/w rozporządzenia Rady Ministrów, nałożony na przewodniczącego wydziału (prezesa ośrodka zamiejscowego) obowiązek wzywania do uiszczenia wpisu po wniesieniu skargi nie dotyczył wpisu stałego od skargi wniesionej przez adwokata lub radcę prawnego.

Ponadto należy podnieść, iż przepis art. 36 ust. 3 obowiązującej przed 1 stycznia 2004 r. ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. z 1995 r. Nr 74, poz. 368 ze zm.) w sprawach skarg odsyłał do mających odpowiednie zastosowanie przepisów o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, które również przewidywały stosowną sankcję (odrzucenie środka zaskarżenia) z uwagi na wniesienie przez adwokata lub radcę prawnego nieopłaconego środka zaskarżenia podlegającego opłacie stałej (vide: art. 17 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - tj. Dz.U. z 2002 r. Nr 9, poz. 88 ze zm.).

Należy podnieść, iż w niniejszej sprawie skarżącą spółkę jawną reprezentuje radca prawny, który jako profesjonalny pełnomocnik winien dostosować się do obowiązujących adwokatów i radców prawnych unormowań w zakresie wpisów w sprawach sądowoadministracyjnych.

Ponieważ z akt sprawy nie wynika, aby wraz z wniesieniem do NSA skargi na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] października 2003 r. została uiszczona opłata sądowa w postaci stosownego wpisu stałego, Sąd orzekł, jak w sentencji orzeczenia, działając w tym zakresie na podstawie przepisu art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.