Uzasadnienie
Wojewoda [...]decyzją z dnia [...]października 2003 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 28 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514), po rozpatrzeniu odwołania p. G. G., reprezentowanej przez pełnomocnika
p. W. G. (małżonka skarżącej) od decyzji Starosty O. z dnia [...] sierpnia 2003 r., orzekającej o zwrocie nienależnie pobranego zasiłku przedemerytalnego za okres od dnia [...]września 2000 r. do dnia [...] grudnia 2001 r. w wysokości [...]zł, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu organ stwierdził, że p. G. G. zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy w O.w dniu [...] września 2000 r. i od następnego dnia nabyła prawo do zasiłku przedemerytalnego. Z uwagi na wyjście na jaw nowych, istotnych, nieznanych organowi okoliczności faktycznych - jakimi był Wyrok Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w W. z dnia [...]stycznia 2002 r. przywracający skarżącą do pracy w Zakładach "[...] " S.A. w O. na poprzednich warunkach, Starosta O. postanowieniem z dnia [...] lutego 2002 r. wznowił postępowanie na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa w sprawie ustalenia uprawnień skarżącej do zasiłku przedemerytalnego. Następnie w dniu [...] kwietnia 2002 r. wydał decyzję, którą uchylił swoją wcześniejszą decyzję orzekając jednocześnie o odmowie przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego od dnia [...] września 2000 r.
Od tej decyzji skarżąca złożyła odwołanie do Wojewody [...], który utrzymał decyzję w mocy.
Decyzja ta została następnie zaskarżona przez p. G. G. do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 21 maja 2003 r. o sygnaturze akt II SA 2157/02 skargę oddalił.
W tej sytuacji Starosta O. podjął postępowanie w sprawie zwrotu wypłaconego p. G. G. zasiłku przedemerytalnego i w dniu [...] sierpnia 2003 r. wydał decyzję, w której zobowiązał skarżącą do zwrotu nienależnie pobranego zasiłku przedemerytalnego w kwocie [...] zł za okres od [...] września 2000 r. do[...]grudnia 2001 r.
Od tej decyzji skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika W.G. odwołała się do Wojewody [...], który decyzją z dnia [...] października 2003 r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że przywrócenie skarżącej do pracy na poprzednich warunkach, na mocy wyroku Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...]stycznia 2002 r. spowodowało restytucję stosunku pracy, a co za tym idzie uległ zmianie stan faktyczny i prawny dotyczący uprawnień skarżącej do zasiłku przedemerytalnego. Z uwagi na uzyskanie przez p. G.G. uprawnień pracownika nie mogła równocześnie, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, być uznana za osobę bezrobotną i tym samym nabyć od dnia 2 września 2000 r. prawa do zasiłku przedemerytalnego, na mocy obowiązującego wówczas przepisu art. 37 j ust. 1 ustawy.
Wojewoda [...] wskazał w uzasadnieniu, że brak podstaw do zasiłku przedemerytalnego został orzeczony prawomocną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] maja 2003 r. Wojewoda [...] uznał zatem, że wypłacony skarżącej zasiłek przedemerytalny za okres od [...] września 2000 r. do dnia [...]grudnia 2001 r. stał się świadczeniem nienależnym i podlegał zwrotowi na podstawie art. 28 ust. 2 pkt 1 powołanej ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego p. G. G. wnosząc o zmianę zaskarżonej decyzji zarzuciła jej niezgodność z prawem poprzez wprowadzenie do obrotu prawnego dokumentów zawierających fałsz intelektualny, sporządzony na użytek pozbawienia jej zasiłku przedemerytalnego. Wskazała, że na podstawie wyroku Sądu Okręgowego Sadu pracy i Ubezpieczeń Społecznych w W. została przywrócona do pracy od [...] stycznia 2002 r. a nie od [...]września 2000 r. Ponadto skarżąca uważa, że spełniała wszystkie wymogi wynikające z art. 37 j ust. 1 i ust. 2 ustawy do uzyskania prawa do zasiłku przedemerytalnego. Nigdzie bowiem nie pracowała i nie wykonywała innej pracy zarobkowej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn podanych w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie należy wyjaśnić skarżącej, iż zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Stosownie do art., 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów stwierdzić należy, że skarga nie zasługują na uwzględnienie.
Wskazać należy, że skarżąca została przywrócona do pracy wyrokiem Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w W. z dnia [...] stycznia 2002 r. Spowodowało to restytucje stosunku pracy, a co za tym idzie uległ zmianie stan faktyczny sprawy. Skarżąca w wyniku przywrócenia do pracy uzyskała uprawnienia pracownika i dlatego nie mogła równocześnie być uznana za osobę bezrobotną. Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514) bezrobotnym jest m.in. osoba, o której mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1 i 2, niezatrudniona i niewykonująca innej pracy zarobkowej, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie lub służbie (...). Następstwem tego wyroku była decyzja Starosty O. z dnia [...] kwietnia 2002 r., w której orzekł o uchyleniu własnej decyzji z dnia [...]września 2000 r. o przyznaniu skarżącej prawa do zasiłku przedemerytalnego od dnia [...] września 2000 r. oraz orzekł o odmowie przyznania skarżącej prawa do zasiłku przedemerytalnego od dnia [...]września 2000 r. Decyzja ta utrzymana została w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia [...] maja 2002 r., a Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając skargę na tę decyzję wyrokiem z dnia 21 maja 2003 r. o sygnaturze akt II SA 2157/02 skargę oddalił.
Tak więc kwestia przywrócenia skarżącej do pracy w Zakładach "[...]", jak również kwestia uchylenia decyzji o przyznaniu zasiłku przedemerytalnego od dnia [...]września 2000 r. i odmowa przyznania tego prawa od dnia [...] września 2000 r. zostały już prawomocnie rozstrzygnięte i jak wynika z akt sprawy nie zostały przez skarżącą zakwestionowane przewidzianymi prawem środkami.
Obecnie przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest wyłącznie kwestia zwrotu przez skarżącą, nienależnie pobranego zasiłku przedemerytalnego za okres od [...]września 2000 r. do[...]grudnia 2001 r. w wysokości [...]zł.
Zgodnie z art. 28 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2003 r. nr 58, poz. 514) osoba, która pobrała nienależne świadczenie pieniężne, obowiązana jest do zwrotu, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, kwoty otrzymanego świadczenia wraz z przekazaną od tego świadczenia zaliczką na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz składką na ubezpieczenie zdrowotne. Za nienależnie pobrane świadczenie w rozumieniu ust. 1 uważa się świadczenie wypłacone mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie prawa do jego pobierania, jeżeli pobierający to świadczenie był pouczony o tych okolicznościach. Okolicznością taką było niespełnianie przez skarżącą, w związku z przywróceniem do pracy, warunków określonych w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy do uzyskania statusu bezrobotnego, a co za tym idzie również prawa do zasiłku przedemerytalnego. Pobrane zatem przez skarżącą świadczenie, jako nienależne podlega zwrotowi.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 151 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.