Uzasadnienie
Starosta Powiatowego Urzędu Pracy w P. decyzją z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...]orzekł o uznaniu R.M. za osobę bezrobotną z dniem [...] sierpnia 2003 r. oraz odmówił przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
Powyższą decyzję zainteresowany odebrał w dniu 2 września 2003 r., a odwołanie złożył w dniu 1 października 2003 r.
Wojewoda [...] w dniu [...] października 2003 r. nr [...]wydał, w którym stwierdził, że odwołanie złożone zostało z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia w art. 129 § 2 kpa i tego powodu pozostawia się "bez rozpatrzenia".
Postanowienie organu odwoławczego stało się przedmiotem skargi złożonej przez bezrobotnego do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której prosi o pozytywne rozpatrzenie "odwołania".
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W związku ze zmianą struktury sądownictwa administracyjnego, na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to w dacie jej wydania.
Skarga zasługuje na uwzględnienie, jednakże nie z powodu zarzutów w niej podniesionych.
Warunkiem skuteczności wniesionego odwołania jest zachowanie ustawowego terminu do jego złożenia, a organ odwoławczy zobowiązany jest zbadać czy przesłanka ta została spełniona.
W rozpoznawanej sprawie poza sporem jest, że skarżący nie zachował terminu do złożenia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji i organ odwoławczy kwestię dopuszczalności odwołania powinien rozstrzygnąć na podstawie art. 134 kpa. Zgodnie z tym przepisem, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
Zaskarżone postanowienie Wojewody [...], którym organ pozostawił odwołanie "bez rozpatrzenia" nie znajduje podstawy prawnej na gruncie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.
Podstawy takiej nie stanowi w szczególności art. 64 kpa. W myśl tego przepisu, jeżeli w podaniu nie wskazano adresu wnoszącego i nie ma możności ustalenia tego adresu na podstawie posiadanych danych, podanie pozostawia się bez rozpoznania. Jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.
Powyżej przytoczony przepis nakłada na organ administracji publicznej obowiązek podjęcia czynności w celu usunięcia przez wnoszącego podanie braków formalnych, gdyż tylko wtedy czynność ta może być skuteczna. W rozpatrywanej sprawie nie chodziło o usunięcie braków formalnych wniesionego odwołania, lecz o niezachowanie terminu do jego wniesienia, a tym samym przepis ten nie miał w sprawie zastosowania.
W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł, jak w sentencji.