Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło nieważność decyzji z dnia 4 marca 1999r. wydanej z upoważnienia Starosty E. przez Inspektora Powiatowego w Wydziale Komunikacji Starostwa Powiatowego w E. w sprawie zmiany klasyfikacji samochodu osobowego marki T. "[...]" o nr rejestracyjnym "[...]" na samochód ciężarowy.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję L. W. wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji zarzucając, że nie był stroną i nie został zawiadomiony o wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, a także bez własnej winy nie brał udziału w toczącym się postępowaniu administracyjnym. Skarżący zarzucił nie udzielenie prawidłowego pouczenia o przysługującej mu możliwości zaskarżenia tej decyzji do sądu administracyjnego. Skarżący wskazał także, iż Kolegium nie miało podstaw prawnych do stwierdzenia nieważności decyzji zmieniającej klasyfikację przedmiotowego samochodu z osobowego na ciężarowy.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie. Kolegium argumentowało, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w toczącym się postępowaniu. Stosownie do art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzja organu zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia środka prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Skarga, w związku z reformą sądownictwa administracyjnego, podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie z art. 97 ust. l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.).
Zgodnie z art. 52 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 tejże ustawy). W sprawie jak słusznie wskazuje Kolegium skarżącemu od wydanej decyzji z dnia 9 października 2003r. przysługiwał zgodnie z art. 127 § 3 kpa wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o sposobie wniesienia środka zaskarżenia. Z tych względów należy uznać, iż skarga została wniesiona do sądu administracyjnego pomimo tego, że skarżącemu przysługiwał wymieniony w art. 52 § 2 środek zaskarżenia w postępowaniu przed organem administracji publicznej.
Z uwagi niewyczerpanie toku instancji w postępowaniu administracyjnym, zgodnie z art. 58 § l pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.